۹-شرمسار نشوید:

بعضی وقت‌ها شما دو سه کلمه را پشت سر هم می‌گذارید و یک نام دامنه ثبت می‌کنید، مواظب باشید که وقتی این کلمه‌ها سر هم نوشته می‌شوند کلمه‌های تازه –مخصوصاً کلمه‌های زشت- از آن‌ها در نیاید؛ مثال: Jeans Wearing، Pen Island، Therapist Finder، Experts Exchange،… خلاصه شرمنده نشوید. بعضی کلمه‌ها ممکن است در زبان‌ها و لهجه‌های مختلف معنی‌های متفاوتی بدهند.

۱۰-مشورت بگیرید:

هرچه هم که تلاش کنید تا نام دامنه‌ای مقبول و قشنگ انتخاب کنید دست آخر این دامنه‌ی شما را باید مردم استفاده کنند. مردم خیلی راحت در تایپ کردن اشتباه می‌کنند، یا نام دامنه‌ی شما یادشان می‌رود، یا به هر نتیجه‌ای که گوگل تحویل‌شان می‌دهد اعتماد می‌کنند. حتماً از چند نفر دیگر درباره‌ی نام دامنه‌ی انتخابی‌تان نظرخواهی کنید. ببینید واکنش افراد در برابر نام دامنه‌ای که می‌خواهید ثبت کنید چیست. ممکن است به خاطر سپردن نامی که از نظر شما کاملاً مناسب است برای بقیه‌ی مردم سخت باشد.

۱۱- نام دامنه شما باید با اسم سایت‌تان یکی باشد:

نام‌گذاری وب‌سایت از روی نام دامنه‌اش مهم است. دلیلش هم ساده است: مردم سایت‌تان را از روی اسمش یه خاطر می‌آورند. اگر نام سایت‌تان با URLتان یکی باشد همه می‌دانند چه‌طور آن را پیدا کنند. در غیر این صورت ممکن است سایت دیگری که نام دامنه‌اش با اسم سایت شما نزدیک است ترافیک شما را به دست بیاورد یا مشتری وفادار کم‌حواس شما باید هر دفعه اسم سایت‌تان را در گوگل جست‌جو کند تا نام دامنه‌تان را گوگل به یادش بیاورد. اسم سایت منحصربه‌فرد نیست؛ شاید رقیب‌تان هم سایتی بزند و همان عنوان سایت شما را انتخاب کند؛ گوگل از دل مشتری شما خبر ندارد و نمی‌داند که او دنبال سایت شماست یا رقیب‌تان.

۱۲- نام دامنه با نام شرکت‌تان هم یکی باشد:

اگر شما نماینده‌ی یا مالک یک شرکت شناخته‌شده‌اید و حالا می‌خواهید برای خودتان جاپایی هم در فضای آنلاین پیدا کنید تا جایی که ممکن است از نام شرکت‌تان به عنوان نام دامنه‌تان هم استفاده کنید. نام شرکت اولین چیزی است که مردم وقتی می‌خواهند شما را در اینترنت پیدا کنند امتحان می‌کنند.

منبع : سایت طاها دومین

۱۳-برای برندهایتان دامنه ثبت کنید:

خیلی‌ها فکر می‌کنند نام دامنه‌ باید چیزی عمومی باشد؛ مثلاً اگر شما ماشین می‌فروشید لابد باید دامنه‌ای مانند cars.com تهیه کنید. شاهدشان هم پولی است که باید برای چنین دامنه‌ای بدهید. اما واقعاً اگر کسی دنبال خرید ماشین باشد به احتمال زیاد از قبل می‌داند چه‌جور ماشینی می‌خواهد و برند خاصی را در ذهن دارد و احتمالاً همان را هم جست‌جو می‌کند: تویوتا، بنز، هیوندای! کسی به دنبال cars.com نیست چون با دیدن چنین نام عمومی‌یی تصور خاصی به ذهن‌شان خطور نمی‌کند و نمی دانند با چه مواجه خواهند شد.

به همین دلیل اگر برندی دارید بهتر است نام دامنه‌تان همان برندتان باشد. اگر شرکتی دارید که چندین محصول دارد و مالک چند برند است دست به جیب شوید و برای هر کدام یک دامنه ثبت کنید. اگر یک دامنه برای شرکت‌تان ثبت کرده‌اید لازم نیست خودتان را محدود کنید. چند دامنه هم برای محصولات‌تان ثبت کنید. حداقل فایده‌ی این کار این است که برای همه‌ی برندهایتان نام دامنه‌هایی دارید که اختیارشان دست خودتان است و کس دیگری نمی‌تواند با ثبت دامنه به نام برندهای شما از آن‌ها سوءاستفاده کند. می‌توانید صفحه‌ی مربوط به هر محصول را از سایت اصلی به وب‌سایت مربوط به ان محصول هدایت کنید یا برعکس٫ دست خود را باز بگذارید.

۱۴-هم آینده‌نگر باشید و هم تمرکز داشته باشید:

آینده‌نگر باشید. اگر درصدید محصولات و سرویس‌های دیگری نیز در آینده ارایه کنید نام دامنه‌ای ثبت نکنید که شما را به محصول فعلی‌تان محدود کند، اگرچه در این جهت استفاده از نکته‌ی ۱۳ می‌توانید مفید باشد. اما به این توصیه‌ی کارشناسان بازاریابی نیز توجه کنید که یک وب‌سایت تجاری باید تنها یک موضوع و حوزه‌ی تمرکز داشته باشد. همه‌ی محصولات و سرویس‌هایی که در یک وب‌ساین ارایه می‌شود باید مرتبط باشند. منظور از آینده‌نگری این نیست که در وب‌سایت‌تان هم لوازم بهداشتی بفروشید و هم خدمات باربری ارایه کنید! یک وب‌سایت با حوزه‌ی کاری گسترده برای کسی که دنبال اطلاعات یا محصول خاصی می‌گردد جذاب نیست.

۱۵-نام دامنه‌ی شما باید قابلیت برند شدن داشته باشد:

اگر می‌خواهید یک کسب‌وکار آنلاین جدید راه بیندازید نام دامنه‌ای انتخاب کنید که بتواند بعدها برند شود. اگر کارتان بگیرد قرار است معروف شوید و هر روز افراد بیش‌تری اطلاعات شما را در اینترنت پیدا کنند. نقش نام دامنه در بازاریابی کارتان زیاد است. نام دامنه‌ی خوب بامفهوم است، دل‌نشین است، در دهان می‌چرخد، و بهتر است بامزه، هوشمندانه، جالب، و سلیس باشد. از نکته‌ی ۱۰ استفاده کنید. تعریف مامان و عمه کافی نیست، نام مورد نظرتان را با چند نفر مطرح کنید و ببینید یک هفته بعد آن را به خاطر می‌آورند یا نه. یک برند خوب تنها ترکیب چند کلمه نیست.

۱۶-نام دامنه باید منحصربه‌فرد باشد، شبیه رقبا نباشید:

از نام دامنه‌های شبیه به دامنه‌های فعلی، به‌ویژه دامنه‌های رقبا استفاده نکنید، مگر این‌که هدف‌تان ترافیک‌دزدی و کش رفتن بازار به هر طریق باشد. نام دامنه‌ی مشابه می‌تواند باعث مشکلات حقوقی شود، حداقل در مملکت‌هایی که در این موارد قوانین شکل‌گرفته و جاافتاده‌تر است که چنین است. اما دلیل اصلی این توصیه به نکته‌ی قبل برمی‌گردد؛ برند شما باید کاملاً برجسته و متفاوت باشد. به این هم توجه کنید که ممکن است تجارت شما جا بیفتد اما به علت شباهت نام دامنه‌تان به یک وب‌سایت دیگر مشتری‌ها به جای شما جذب رقبا شوند.

منبع : سایت طاها دومین

۱۷-به نام همسایه‌ات طمع نکن:

از کلمه‌هایی که نام برندهای خاصی را به خاطر می‌آورند استفاده نکنید. گاهی شرکت‌ها از سوءاستفاده از نام‌شان شکایت می‌کنند یا می‌کوشند این جور دامنه‌ها را با پی‌گیری قانونی تصرف کنند. برخی تصور می‌کنند اگر با استفاده از نام شرکت‌ها و برندهای شناخته‌شده می‌توانند پولی به جیب بزنند، زمانی این قضیه تا حدودی واقعیت داشت؛ این روزها بیش‌تر شرکت‌ها ترجیح می‌دهند حل این مشکلات را به وکیل‌هایشان بسپارند.

۱۸-پسوند مناسب انتخاب کنید:

لابد می‌دانید که محبوب‌ترین پسوند TLD برای نام دامنه «com.» است. انتخاب نام دامنه به حیطه‌ی کار شما بستگی دارد. اما در بیش‌تر موارد توصیه‌ی اول انتخاب دامنه‌های com. است. ثبت یک دامنه با پسوند net. یا org. به عنوان دامنه‌ی اصلی فقط یک معنی می‌تواند داشته باشد: شما نتوانسته‌اید یک دامنه‌ی com. خوب برای خودتان پیدا کنیدو این برای یک مدعی تازه‌وارد هیچ خوب نیست، مخصوصاً اگر همه‌ی رقبایتان دامنه‌های com. داشته باشند.

در عوض استفاده از دامنه‌های org. برای سازمان‌ها و نهاد‌های غیرانتفاعی یا خیریه امری عادی و پذیرفته است. اگر فقط در یک کشور کار می‌کنید یا بخشی از کارتان در آن کشور است یا قرار است باشد نام دامنه‌‌تان را با پسوند مربوط به آن کشور ثبت کنید. توجه کنید که معمولاً پسوندهای نام دامنه کشوری محدودیت‌هایی برای ثبت دارند و در بیش‌تر موارد نیاز به مدرک شهروندی یا اقامت یا مجوز فعالیت در آن کشور دارند. اگر تجارت شما محلی است در برخی موارد حتا انتخاب دامنه‌ی کشوری بهتر از دامنه‌ی .com هم هست؛ زیرا باعث می‌شود بازدیدکنندگان‌تان بدانند که با یک بنگاه داخلی مواجهند؛ این عامل اعتمادبرانگیز است.

۱۹- پسوندهای مختلف را بخرید تا از برندتان محافظت کنید:

اگرچه در نکته‌ی قبل گفتیم com. محبوب‌ترین پسوند نام دامنه بهتر است برای محافظت از وب‌سایت و برندتان معروف‌ترین پسوندهای را نام دامنه که احتمال آن‌که ثبت آ‌نها توسط کسی دیگر بتواند در آینده برایتان دردسرساز شود نیز ثبت کنید. به این ترتیب رقبا و فرصت‌طلبان نمی‌توانند با ایجاد وب‌سایت‌های جعلی مشتریان‌تان را از دست‌تان بگیرند.

 کسانی که در ایران می‌خواهند کسب‌وکار آنلاین داشته باشند به هیچ وجه نباید ثبت دامنه‌ی ir. را فراموش کنند.

۲۰- اگر وسع‌تان می‌رسد انواع اسپل‌های مختلف نام دامنه‌تان را هم بخرید:

اگر نام دامنه‌ای را انتخاب کرده‌اید که مستعد اشتباه تایپ شدن است بهترین کار خریدن همه‌ی نام دامنه‌هایی است که ممکن است با اشتباه در تایپ نام دامنه‌ی اصلی‌تان مخاطب‌تان مشتری ایجاد شوند. این توصیه و این میزان هزینه بیش‌تر به کار شرکت‌های قدیمی و جاافتاده می‌آید که ممکن است هدف سوءاستفاده‌ی رقبا یا فرصت‌طلبان قرار بگیرند. همه‌ی این نام دامنه‌های اضافی را به دامنه‌ی اصلی‌تان ری‌دایرکت کنید.

منبع : سایت طاها دومین

۲۱-دامنه را خودتان و به نام خودتان ثبت کنید:

اگر می‌خواهید کسب‌وکارتان را در فضای آنلاین هم پی بگیرید یا یک کسب‌وکارآنلاین راه بیندازید ثبت نام دامنه‌تان را به طراح وب‌سایت، دوست، کارمند، شرکت ثبت دامنه نسپرید. نتیجه‌ی خوب این کار این است که ممکن است دامنه‌ای داشته باشید که به نام کس دیگری باشد. نتیجه‌ی نه چندان خوبش این است که طراح وب‌سایت‌تان برای فروش دامنه‌ای که از اول قرار بوده برای شما ثبت کند و کلاً ۱۰ دلار برایش پرداخته به خودتان شما را مجبور کند ۲۰۰۰ دلار بپردازید. حتا اگر خودتان فرصت کافی برای ثبت دامنه‌تان را ندارید مطمئن شوید دامنه را به نام خودتان و با مشخصات و ایمیل خودتان ثبت می‌کنند.

۲۲-دنبال دامنه‌های از قبل ثبت شده و دامنه‌های ممتاز نباشید:

اگر به اندازه‌ی کافی فکرتان را به کار بیندازید احتمال آن‌که بتوانید دامنه‌ای با نام مناسب را با مبلغی بین ۱۰ تا ۳۰ دلار ثبت کنید زیاد است. اما ممکن است به هر دلیلی به دنبال دامنه‌ای با نام خاص باشید که قبلاً ثبت شده است. مردم خودخواه و طمع‌کارند و ممکن است برای تحویل مالکیت دامنه شرایط سر بریده هم بخواهند. بعضی‌ها اصلاً از همین راه نان می‌خورند، یعنی دامنه‌هایی که به نظرشان خوش‌فرم و مشتری‌دار می‌آیند یا نام شرکت‌های شناخته‌شده را ثبت می‌کنند و به معرض فروش می‌گذارند. اگر کاملاً مجبورید یک نام دامنه را بخرید و قضیه حیثیتی است فروشنده را در وضعیت همه یا هیچ گیر بیندازید. اگر فکر می‌کنید پرداخت ۱۰۰ هزار تومان برای دامنه معقول است به فروشنده مثلاً ۲۰۰ هزار تومان نقد پیش‌نهاد دهید و حاضر به پرداخت حتا یک ریال بیش‌تر هم نشوید. به طور قاطع مشخص کنید که به هیچ وجه حاضر به پرداخت مبلغی بیش‌تر نیستید. اگر شما مبلغی پایین پیش‌نهاد کنید مالک دامنه معمولاً تا دو یا سه برابر آن را درخواست خواهد کرد. با پیش‌نهاد مبلغ قابل توجه ترس از دست دادن معامله به فروشنده غلبه خواهد کرد و شما دامنه‌تان را به دست خواهید آورد. در نهایت بعید است فروشنده برای هر دامنه به این زودی‌ها پیش‌نهادهای بهتری دریافت کند مگر این‌‌که واقعاً نام دامنه‌ی مورد نظر شما خیلی مقبول باشد که این روزها بعید است چنین نام‌هایی آزاد مانده باشند.

۲۳-در خرید دامنه‌های منقضی‌شده احتیاط کنید:

فرض کنیم یک دامنه‌ای که اخیراً منقضی شده یا یک دامنه‌ی ثبت‌شده را با قیمت خوب و استثنایی می‌توانید به چنگ بیاورید. اولین کاری که باید بکنید این است که مطمئن شوید از این دامنه قبلاً سوء استفاده نشده یا دامنه فیلتر نشده باشد یا به علت فعالیت‌های نامطلوب دامنه را موتورهای جست‌جو به‌ویژه گوگل به عنوان اسپم نشناخته باشند و دچار جریمه در رتبه‌دهی نکرده باشند. از سایت‌هایی که وب‌سایت‌ها را آرشیو می‌کنند مانند archive.org محتواهای قبلی وب‌سایت‌هایی را که روی این دامنه قرار گرفته بوده‌اند چک کنید. هم‌چنین چک کنید که دامنه از کجاها لینک گرفته است. راه ساده‌ی این کار جست‌جوی عبارت «link:www.domain-name.com» در گوگل است.

۲۴-برای ثبت دامنه‌تان از خدمات ثبت‌کننده‌های معتبر استفاده کنید:

همه‌ی شرکت‌هایی که در بازار خدمات ثبت دامنه ارایه می‌دهند به عنوان نماینده‌ی فروش چند شرکت محدود بین‌المللی کار می‌کنند. خوش‌بختانه شرکت‌های ایرانی به لطف تحریم‌های تجاری برخی کشورها گزینه‌های زیادی برای انتخاب ندارند. شرکت‌هایی که در حال حاضر با ثبت دامنه به نام ایرانی‌ها مشکلی ندارند ظاهراً Directi و Tucows هستند. قبلاً ایرانی‌ها با OnlineNIC هم کار می‌کردند که اخیراً از تمام ایرانی‌ها خواسته دامنه‌هایشان را انتقال دهند، مگر این‌که دامنه با مشخصات فردی در خارج از ایران ثبت شده باشد که اگر چنین فردی را که مورد اعتماد کامل‌تان باشد نمی‌شناسید خلاف نکته‌ی ۲۱ است. گاهی هم بعضی از این شرکت‌های نماینده یا حتا مراجع بین‌الملی ثبت دامنه از بازار کنار می‌کشند و شما را حیران و ویلان می‌گذارند. مطمئن باشید در صورت چنین اتفاقاتی اختیارات دامنه‌تان را در دست داشت هباشد تا بتوانید برای انتقال به‌موقع آن چاره پیدا کنید.

منبع : سایت طاها دومین

۲۵-نام خودتان هم می‌تواند نام دامنه‌تان باشد:

اگر مشاور، نویسنده، هنرپیشه یا هرجور سلبریتی هستید یا در حرفه‌ی خودتان از چنان اعتباری برخوردارید که نام‌تان به خودی خود می‌تواند آدم‌ها را به سایت‌تان بکشاند همان نام خودتان را به عنوان نام دامنه‌تان ثبت کنید. ممکن است این دامنه را فقط به وب‌سایت دیگری که قبلاً ثبت کرده‌اید ری‌دایرکت کنید اما وجود آن راهی است تا مردم شما را ساده‌تر در اینترنت پیدا کنند.

۲۶-دامنه‌تان را برای مدت طولانی ثبت کنید و مواظب باشید دامنه‌تان منقضی نشود:

برای این‌که مطمئن شوید دامنه‌تان بدون آن‌که شما حواس‌تان باشد منقضی نمی‌شود آن را حداقل برای چند سال ثبت کنید. هرچه بیش‌تر بهتر. هم‌چنین مطمئن شوید که ثبت‌کننده‌ی دامنه‌تان به این نکته توجه دارد که قبل از انقضای دامنه برایتان ایمیل یادآور می‌فرستد. مواظب نمایندگی‌های ثبت دامنه‌ی کوچک‌تر باشید، ممکن است فراموش کنند قبل از اتمام مدت ثبت دامنه‌ی شما به شما خبر دهند. برخی ثبت‌کننده‌ها امکان تمدید خودکار ثبت دامنه را فراهم می‌کنند. هم‌چنین پس از انقضای دامنه تا مدت معینی دامنه هم‌چنان در رزرو شما نگه داشته می‌شود و پس از آن در اختیار عموم قرار می‌گیرد.

۲۷-فعلاً دامنه‌ی اصلی‌تان را از دامنه‌های چندزبانه انتخاب نکنید:

نام‌های دامنه‌ی بین‌الملی که امکان تایپ به زبان‌های غیرلاتین از جمله فارسی را هم دارند مدتی است قابل‌استفاده شده‌اند. اما بیش‌تر مردم به همان آدرس‌های وب قدیمی با کاراکترهای لاتین عادت دارند. زمان زیادی می‌خواهد تا ذائقه‌ی کاربران تغییر کند و این عادت از سرشان بپرد، اگر اصلاً این اتفاق بیفتد. اما اگر مثلاً در ایران کار می‌کنید دامنه‌تان را علاوه بر نام اصلی که با کاراکترهای معمول ثبت کرده‌اید به فارسی هم می‌توانید ثبت کنید. حداقل فایده‌اش این است که کس دیگری نمی‌تواند از نام‌تان سوءاستفاده کند، مخصوصاً که در چگونگی نوشتن نام شما یا شرکت‌تان بر خلاف نوشتن لاتین آن بین اهل فن اختلاف کمی وجود دارد!

۲۸-برای ثبت نام دامنه‌ی مورد نظرتان معطل نکنید:

نام دامنه‌های جدید هر روز ثبت می‌شوند. اگر ایده‌ی خاصی برای یک نام دامنه دارید بهتر است زودتر دست به کار ثبتش شوید وگرنه دست آخر فقط دامنه‌ی «هیچ کس این را نمی‌خواست دات کام» می‌ماند و شما. برای ثبت نام دامنه نیازی به مدیر سایت، و بخش تجارت الکترونیک و مشاور طراحی سایت ندارید. حتا نیازی به داشتن وب‌سایت هم ندارید. فرصت ثبت دامنه‌ای که می‌خواهید را از دست ندهید.

۲۹-موج‌زده نشوید:

دنباله‌رو موج‌های ناگهانی نباشید. همین چند وقت پیش بود که ناگهان وب‌سایت‌های وب ۲ با اشتباهات تایپی عمدی و انتخاب پسوندهای عجیب مد شده بود. وب‌سایت‌هایی که اولین و ساده‌ترین صفتی را که به ذهن‌شان می‌رسد قبل از هر کلمه‌ای می‌گذارند و یک دامنه ثبت می‌‌کنند آن قدر زیاد هست که نیازی نیست شما هم به آن‌ها بپیوندید: bestsomethingelse ،hotanotherthing ،topsomething. در سال‌های اول قرن جدید استفاده از دامنه‌هایی که چند خط تیره داشتند و چند کلمه‌ی مخصوصاً به قصد رتبه‌ی بالای گوگل انتخاب شده خیلی رونق داشت. البته این قاعده همیشگی نیست و استفاده از روندهای جاری اگر باعث جلب مشتری شود خوب است، اما همیشه کمی فکر کردن می‌تواند نتایج خوبی داشته باشد.

۳۰-از ابزارهای نام‌یاب استفاده کنید:

برخی سایت‌ها و سرویس‌های آنلاین کارشان پیش‌نهاد دامنه‌های ثبت‌نشده به شماست. این ابزارهای تولید نام دامنه و جست‌جوگرهای آنلاین دامنه یکی از بهترین ترفندهای یافتن دامنه‌های مرتبط، باارزش و ثبت نشده است. یک جست‌جو به شما تعداد زیادی از این سایت‌ها را معرفی خواهد کرد.

منبع : سایت طاها دومین

معمولاً وبلاگ‌نویسان کارشان را با سرویس‌های وبلاگ‌نویسی رایگان شروع می کنند. این سرویس‌ها یک فضای هاست رایگان، یک محیط ویرایش‌گر برای نوشتن مطالب وبلاگ، و یک نام وبلاگ در اختیار کاربر می‌گذارند. نام وبلاگ به شکل زیردامنه‌ یا ساب‌دومینی از نام سرویس وبلاگ‌نویسی به عنوان آدرس وبلاگ شناخته خواهد شد.

بسیاری از وبلاگ‌نویس‌ها مایلند ضمن استفاده از محیط وبلاگ‌نویسی‌یی که به آن عادت کرده‌اند صاحب یک نام دامنه‌ی اختصاصی برای وبلاگ خود باشند. این نام اختصاصی هم اعتبار بیش‌تری به وبلاگ آن‌ها می‌دهد و هم معرفی و جست‌جوی آن را آسان‌تر می‌کند. خبر خوب این است که این کار ممکن است. هر وبلاگ‌نویسی می‌تواند دامنه‌ای را که برای نام وبلاگش می‌پسندد و با پسوند مورد علاقه‌اش (به شرط این‌که آن نام دامنه با پسوند مورد نظر قبلاً ثبت نشده باشد) به نام خود ثبت کند.

برای این کار لازم نیست هیچ هزینه‌ای برای فضای هاست پرداخته شود. وبلاگ‌نویس از قبل فضای هاست قابل‌قبولی را از سرویس بلاگینگ خود در اختیار دارد. حتی ممکن است بتوان نام دامنه را نیز به رایگان ثبت کرد. تا همین اواخر در سایت‌های فارسی مطالبی درباره‌ی تبدیل رایگان وبلاگ به وب‌سایت رایج بود. البته که هیچ چیزی واقعاً رایگان نیست، اما تنها راه این کار یافتن پسوند دامنه‌ای است که ثبت نام دامنه روی آن رایگان باشد.

ظاهراً هم چنین پسوند دامنه‌ای وجود دارد: tk. پسوند دامنه‌ی کشوری توکلائو که منطقه‌ای است در جنوب اقیانوس آرام با ۱۴۰۰ نفر جمعیت و وابسته به نیوزیلند. این دامنه‌ها را می‌توان به طور رایگان در اختیار گرفت و روی وبلاگ مورد نظر ری‌دایرکت کرد. اما اگر وبلاگ مربوط  حتی به طور موقت از دست‌رس خارج شود، یا تشخیص داده شود که مطالب آن نامناسب است، یا حداقلی از فعالیت برای مدت ۹۰ روز روی دامنه‌ی رایگان مشاهده نشود این دامنه به جای وبلاگ مورد نظر به یک صفحه‌ی تبلیغ ری‌دایرکت می‌شود.  در واقع هم شما مالک دامنه نیستید و تنها وبلاگ شما به صورت یک فریم موقتاً در دامنه‌ی tk. مورد استفاده نمایش داده می‌شود. تا مدت‌ها دامنه‌هایی که با پسوند tk. ثبت می‌شدند به استفاده برای فعالیت‌های آنلاین غیرقانونی معروف بودند و این برای اعتبار وبلاگ -که احتمالاً هدف اولیه‌ی تبدیل ساب‌دومین به دامنه‌ی اختصاصی بوده- در تناقض بود. بعد از مدتی هم که دست‌رس به وب‌سایت ثبت‌کننده‌ی این دامنه‌ها در ایران مسدود گردید.

اما راه منطقی و درست تبدیل وبلاگ به سایت این است که یک دامنه به نام خودتان ثبت کنید. چنان‌که گفتیم شما نیازی به ثبت فضای هاست ندارید. پس از تأیید مراحل ثبت دامنه کافی است DNS دامنه‌تان را روی نیم سرورهای سرویس وبلاگ‌نویسی مورد استفاده‌تان تنظیم کنید. در این صورت بازدیدکنندگان شما به جای مشاهده‌ی آدرس طولانی قبلی آدرس جدید شما را خواهند دید و نام سرویس وبلاگ‌نویسی از آدرس وبلاگ شما حذف می‌شود. این کار چند فرصت تازه در اختیار شما می‌گذارد:

– شما یک دامنه به نام خودتان دارید که رتبه‌بندی می‌شود، در آمارها دیده می‌شود و  حتی می‌تواند منبع  درآمدی برایتان باشد، بدون این‌که هزینه‌ی هاست پرداخته باشید.

– شما می‌توانید هر زمان که خواستید سرویس وبلاگ‌نویسی‌تان را تغییر دهید نام دامنه‌تان را روی هر سرویس وبلاگ‌نویسی دیگری نیز به همین ترتیب تنظیم کنید. کاربران شما را با نام دامنه‌تان می‌شاسند و شما به هیچ سرویس بلاگینگی مقید نیستید.

– شما می‌توانید در صورت تمایل یک فضای هاست برای خود تهیه کنید و با نصب سیستم مدیریت محتوا یا وبلاگ‌نویسی مطلوب خود (بهترین مثال وردپرس است) یک وبلاگ/وبسایت کاملاً مستقل داشته باشید.

– دامنه‌ای که ثبت کرده‌اید تا پایان دوره‌ی ثبت در اختیار شماست؛ چه از آن استفاده کنید و چه نکنید. شما دقیقاً می‌دانید کی باید دامنه‌تان را دوباره تمدید کنید و کسی نمی‌تواند آن را از دست‌تان بیرون بکشد.

–  حتی برای تنوع می‌توانید بیش از یک دامنه ثبت کنید و همه را به وبلاگ‌تان متصل کنید.

– نام قبلی وبلاگ شما در سرویس بلاگینگ مورد استفاده‌تان هم‌چنان در دست‌رس و قابل استفاده است. بازدیدکنندگان چه از نام قدیم و چه از نام جدید وبلاگ شما استفاده کنند می‌توانند به آن دست‌رس پیدا کنند.

به صرفه‌ترین انتخاب شما بعد از دامنه‌ی رایگان ثبت دامنه‌ های ملی (با پسوند ir.) است. این دامنه‌ها خوش‌بختانه قیمت مناسبی دارند و در بین کاربران داخل کشور محبوبیت زیادی هم دارند. انتخاب بعدی شما می‌تواند دامنه‌های عمومی معروفی مانند com. یا net. یا info. باشد. این دامنه‌ها شناخته شده‌اند و به وبلاگ شما وجهه‌ی بین‌المللی هم می‌دهند. هزینه‌ی آن‌ها هم برای ثبت یک‌ساله چندان بالا نیست.

تنظیم DNS

برای تغییر تنظیمات DNS کافی است پس از خرید دامنه وارد پنل کاربری دامنه‌ی خود که شرکت ثبت دامنه در اختیارتان گذاشته شوید و نیم سرورها را به نیم سرورهای سیستم بلاگینگ مورد نظرتان تغییر دهید. هم‌چنین در سرویس وبلاگ‌ساز باید بخش مربوط به امکان اتصال دامنه به وبلاگ را پیدا کنید و مشخصات دامنه‌تان را در آن وارد کنید. نیم سرورهای مشهورترین سرویس‌های وبلاگ‌نویسی به شرح زیر است.

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های بلاگفا (blogfa) به وب‌سایت:

در بخش مدیریت وبلاگ  در منوی «امکانات» گزینه‌ی «دیگر امکانات…» را و از آن‌جا «اتصال دامنه به وبلاگ» را انتخاب کنید. نام دامنه و مشخصات مالک آن را -که احتمالاً خودتان هستید- وارد کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS20.OURIRAN.NET
NS21.OURIRAN.NET

* برای اطلاع کامل از نحوه اتصال دامنه به وبلاگ در سیستم وبلاگدهی بلاگفا مطلب نحوه اتصال دامنه به وبلاگ را مطالعه کنید.

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های میهن بلاگ (mihanblog) به وب‌سایت:

در پنل وبلاگ‌تان در قسمت «دامین» گزینه‌ی «اتصال» را انتخاب کنید و نام دامنه‌تان را وارد کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS3.MIHANBLOG.COM
NS4.MIHANBLOG.COM

تبدیل وبلاگ‌های پرشین بلاگ  (persianblog) به وب‌سایت:

برای تبدیل وبلاگ به وب‌سایت در پرشین بلاگ باید علاوه بر خرید دامنه هاست هم خریداری کنید. پرشین بلاگ این امکان را به شما نمی‌دهد که نام دامنه‌ای را به ساب‌دومین پرشین بلاگ متصل کنید. شما فقط از پنل پرشین بلاگ برای نوشتن مطالب استفاده می‌کنید و سپس از طریق FTP آن‌ها را روی وب‌سایت/وبلاگ خود می‌فرستید. اگر شما هاست و دامنه هر دو را تهیه کرده‌اید چندان منطقی نیست مقید به پرشین بلاگ بمانید. بهتر است نرم‌افزار مدیریت وبلاگی مانند وردپرس را روی هاست‌تان نصب کنید و از آن رای وبلاگ‌نویسی استفاده کنید.

اگر هم‌چنان اصرار دارید از پنل پرشین بلاگ مطالب‌تان را ارسال کنید در بخش تنظیمات عمومی وبلاگ گزینه‌ی «اتصال وبلاگ به دامین شخصی» را انتخاب کنید و آدرس وب‌سایت و تنظیمات کاربری FTP ان را وارد کنید.

تبدیل وبلاگ‌های بلاگر(blogger) یا بلاگ اسپات (blogspot) به وب‌سایت:

وضعیت برای وبلاگ‌هایی که با بلاگر شرکت گوگل منتشر می‌شوند نیز همانند پرشین بلاگ است. برای اتصال دامنه‌تان به سرویس بلاگر باید در کنترل پنلی که شرکت هاستینگ در اختیارتان گذاشته A Record و CNAME را در تنظیمات DNS تغییر دهید.

CNAME: در تنظیمات زون‌های DNS خود یک زون رکورد (zone record) جدید از نوع CNAME ایجاد کنید. اگر قبلاً رکورد www دارید آن را پیش از ساخت رکورد CNAME حذف کنید. نام رکورد یا (در بعضی پنل‌ها Subdomain آن) را www انتخاب کنید. مقدار آن نیز باید ghs.google.com قرار دهید.

A Record (اختیاری – توصیه می‌شود):

اگر این تنظیم را انجام ندهید وقتی کاربری نام سایت شما را بدون www وارد می‌کند با پیغام خطا مواجه می‌شود و نمی‌تواند سایت‌تان را ببیند. اگر در لیست زون رکوردهایتان رکوردی از نوع A که نامی ندارد (در مواردی نام آن @ است) می‌بینید آن را حذف کنید. حالا یک رکورد جدید ایجاد کنید. نام رکورد (در بعضی پنل‌ها Subdomain آن) را خالی بگذارید یا (بسته به پنل‌تان) @ را انتخاب کنید. Type یا نوع رکورد باید A باشد و مقدار Host Name یا IP را باید یکی از IPهای ارایه شده توسط گوگل قرار دهید. از آن‌جا که این IPها چهار تا هستند این مرحله را باید ۴ بار و برای هر IP انجام دهید. در پایان چهار A Record با IPهای زیر خواهید داشت:

۲۱۶٫۲۳۹٫۳۲٫۲۱
۲۱۶٫۲۳۹٫۳۴٫۲۱
۲۱۶٫۲۳۹٫۳۶٫۲۱
۲۱۶٫۲۳۹٫۳۸٫۲۱

پس از این کار باید تنظیمات بلاگر خوذ را تغییر دهید. به پنل بلاگر خود وارد شوید و در تب «Settings» گزینه‌ی «Basic» را انتخاب کنید. در بخش «Publishing» روی لینک «Add a custom domain» و در کادر باز شده روی «Switch to advanced settings» کلیک کنید و نام دامنه‌تان را وارد کنید.

برخی پیش‌نهاد می‌کنند به جای خرید هاست پس از ثبت دامنه از سایت‌های واسط استفاده کنید. در این حالت تنظیمات CNAME و A Record را در سایت واسط انجام می‌دهید و سپس نیم سرورهایی را که از سایت واسط دریافت کرده‌اید در تنظیمات DNS در پنل کاربری دامنه‌تان وارد می‌کنید. قسمت تنظیمات در پنل بلاگر مثل قبل است. از جمله‌ی این سایت‌های واسط dnspark.com و zoneedit.com و incapsula.com را می‌توان نام برد.

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های رزبلاگ (rozblog) به وب‌سایت:

در پنل وبلاگ‌تان از برگه‌ی «تنظیمات» گزینه‌ی «اتصال دامنه به وبلاگ» را انتخاب کنید. مشخصات دامنه‌تان را (نام دامنه، مالک دامنه، تلفن، و آدرس ایمیل مالک دامنه را) در بخش «اتصال دامنه جدید» وارد کنید و روی دکمه‌ی «اتصال دامنه» کلیک کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS1.RZB.IR
NS2.RZB.IR

تآیید اتصال دامنه‌ی شما از طرف رزبلاگ ممکن است ت ۴۸ ساعت زمان ببرد. پس از تأیید اتصال فعال می‌گردد.

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های لوکس بلاگ (loxblog) به وب‌سایت:

 در پنل وبلاگ‌تان در قسمت «اتصال دامنه به وبلاگ» مشخصات دامنه‌تان را در بخش «اتصال دامنه جدید» وارد کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS1.MAHTARIN.COM
NS2.MAHTARIN.COM

دامنه‌ی شما باید توسط مدیر لوکس‌بلاگ تأیید شود.

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های ثامن بلاگ (samenblog) به وب‌سایت:

وارد پنل وبلاگ‌تان شود و از برگه‌ی «دیگر» که آخرین برگه در بالای صفحه است گزینه‌ی «اتصال دامنه» را انتخاب کنید. در کادر باز شده نام دامنه و ایمیل مالک دمنه را وارد کنید و روی دکمه‌ی «ذخیره» کلیک کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS1.SAMENBLOG.COM
NS2.SAMENBLOG.COM

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های بلاگ اسکای (blogsky) به وب‌سایت:

در پنل مدیریت وبلاگ‌تان به منوی «اتصال دامین به وبلاگ» بروید و نام دامنه‌تان را وارد کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS1.BLOGSKY.COM
NS2.BLOGSKY.COM

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های بلاگ وب (blogveb) به وب‌سایت:

در پنل مدیریت وبلاگ در بخش «امکانات» گزینه‌ی «دامین» را انتخاب کنید. در منوی باز شده «اتصال» را کلیک کنید و در کادر ظاهر شده نام دامنه‌تان را وارد کنید و روی دکمه‌ی «ذخیره»‌کلیک کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS1.BLOGVEB.COM
NS2.BLOGVEB.COM

ثبت دامنه آنلاین

برای خرید دامنه می‌توانید از سرویس ثبت دامنه آنلاین وب ثمین استفاده کنید. کلیه‌ی دامنه های بین‌المللی بلافاصله پس از ثبت فعال و قابل استفاده‌اند. دامنه های IR پس از ثبت باید مورد تأیید مرکز ثبت دامنه IR یا IRNIC برسند. این کار معمولاً در همان روز کاری یا اولین روز کاری بعدی انجام می‌شود. در هنگام ثبت دامنه نیم سرورهای سرویس وبلاگ‌دهی خود را مطابق راهنماهای بالا در قسمت نیم سرورهای دامنه وارد کنید. تنظیم نیم سرورهای وبلاگ روی دامنه پس از ثبت کامل دامنه نیز به سادگی از پنل مدیریت دامنه ممکن است. تغییر نیم سرورهای دامنه ممکن است چند ساعت به طول بینجامد. برای ثبت دامنه به بخش خدمات دامنه وب ثمین  مراجعه کنید. کلیه‌ی راهنمایی‌های لازم برای ثبت انواع دامنه‌ها در این صفحه در اختیار شما می‌باشد.

منبع : سایت طاها دومین

احتمالاً تا کنون اصطلاحات دامین Addon، ساب دومین، و دامین پارک شده به گوش‌تان خورده است. این‌ها همه امکاناتی هستند که سرویس‌دهنده‌ی هاست می‌تواند به عنوان امکانان اضافه روی فضای هاست خریداری شده در اختیار شما بگذارد. در این مطلب می‌خواهیم تفاوت‌های این سه نوع دامنه را به صورت ساده برای شما بیان کنیم.

Addon Domain

داشتن یک دامین addon بسیار شبیه داشتن یک وب‌سایت جداگانه است. دامنه‌ی addon به یک فولدر در فولدر wwwroot یا public_html اشاره می‌کند و فایل‌هایش در آن فولدر میزبانی خواهد شد. از این جهت دامین add-on دقیقاً یک ساب دومین یا زیردامنه است که نام دامین add-on روی آن پارک شده است.

دامنه‌ی addon باید از پیش ثبت شده باشد و نیم سرورهای آن باید با نیم سرورهای دامنه‌ی اصلی یکی باشد. به علاوه برای هر دامین addon که به حساب‌تان اضافه می‌کنید باید رکوردهای DNS جدا در حساب‌تان معرفی کنید. برای دست‌رس به addon domain سه راه وجود دارد:

  • به صورت مستقیم: www.addondomain.com
  • به صورت یک دایرکتوری روی دامنه‌ی اصلی: www.maindomain.com/addondomain
  • به صورت یک زیردامنه از دامنه‌ی اصلی: addondomain.maindomain.com

در هنگام دست‌رس به دامین add-on دقیقاً نام خود دامنه در نوار آدرس مرورگر دیده خواهد شد، در نتیجه دامنه addon مانند یک وب‌سایت مجزا عمل می‌کند. دامین addon با این‌که از همان فضای هاست و پهنای باند دامنه‌ی اصلی استفاده می‌کند، دارای دست‌رس FTP، ایمیل، و آمار وب مختص خود است و البته محتوای آن نیز می‌تواند کاملاً با دامنه‌ی اصلی متفاوت باشد. این دامنه از بیرون کاملاً شبیه یک وب‌سایت جداگانه است و بازدیدکننده‌ی عادی نمی‌تواند تشخیص دهد که با وب‌سایت دیگری هم‌زمان روی یک حساب هاستینگ قرار دارند.

ساب دومین/ زیردامنه (Sub-domain)

ساب دومین از همان دامنه‌ی موجود استفاده می‌کند و نام مخصوص خود را ندارد. در نتیجه برای استفاده از آن نیازی به ثبت نام دامنه نیست. همانند دامنه addon زیردامنه نیز به فولدری در داخل فولدر روت wwwroot یا public_html اشاره می‌کند. مثلاً اگر زیردامنه‌ی shop را روی دامنه‌ی اصلی ایجاد کنید کاربران برای دست‌رس به آن در مرورگر آدرس shop.maindomain.com را وارد خواهند کرد. معمولاً دست‌رس آنلاین به فضای ایمیل در سرویس‌های هاستینگ از طریق یک ساب دومین مانند mail.maindomain.com انجام می‌شود.

دامنه‌ی پارک شده (Parked Domain) یا آلیاس (Domain Alias)

دامین پارک شده یا آلیاس یا نام مستعار دامنه یک دامنه‌ی ثبت شده است که به یک دامنه‌ی موجود اشاره می‌کند. اگر مثلاً شما دامنه‌ی parkeddomain.com را ثبت کنید و آن را روی دامنه‌ی دیگری مانند maindomain.com پارک کنید، وقتی در مرورگر آدرس parkeddomain.com وارد شود اتصال به maindomain.om برقرار خواهد شد و چیزی که در نهایت در نوار آدرس مرورگر دیده خواهد شد عبن محتوای سایت اصلی است. معمولاً این کار را زمانی انجام می‌دهند که می‌خواهند نام دامنه را ثبت کنند و از‌ آن برای نمایش محتوای همان سایت اصلی استفاده کنند. در این حالت نیازی به خرید هاست مجزا نیست. به علاوه در مواردی اگر دو سایت روی دو سرویس جدا عیناً کپی هم باشند ممکن است از طرف جست‌جوگرها در رتبه‌بندی با جریمه مواجه شوند.

دامین پارک شده یا آلیاس از همان نیم سرورهای دامنه‌ی اصلی استفاده می‌کند. هر آدرس ایمیلی که تحت دامنه‌ی اصلی تعرف شود عیناً برای دامنه‌ی پارک شده نیز ایجاد می‌گردد و قابل استفاده است.

فوروارد کردن یا ریدایرکت کردن دامنه (Domain Forwarding یا Domain Redirection)

دومین فورواردینگ وقتی استفاده می‌شود که شما دو دامنه با دو هاست مجزا دارید ولی احتیاجی به طراحی دو سایت مجزا یا داشتن دو نام دامنه‌ی مجزا در نوار آدرس نمی‌بینید. از طریق کنترل پنل هاست دامنه‌ای که می‌خواهید آن را ریدایرکت کنید نام دامنه‌ی وب‌سایت اصلی‌تان یا آدرس صفحه‌ یا زیردامنه‌ای از آن وب‌سایت را که مایلید بازدیدکنندگان سایت فعلی ببینند به عنوان مقصد وارد می‌کنید. در این حالت وقتی در نوار آدرس مرورگر نام دامنه‌ی فوروارد شده وارد شود مرورگر به وب‌سایت اصلی وصل می‌شود و نام وب‌سایتی که در نوار آدرس دیده می شود نیز تغییر می‌کند و به maindomain.com یا یک صفحه یا زیردامنه از آن تبدیل می‌شود.

برای ریدایرکت کردن لزومی نارد هر دو دامنه دارای نیم سرورهای مشابه باشند، زیرا شما دو سرویس کاملاً مجزا را به یک‌دیگر متصل نموده‌اید و در واقع از یکی از فضاهای هاستینگی که خریداری کرده‌اید استفاده‌ی کامل نکرده‌اید. هر کدام از این دو دامنه سرویس ایمیل و FTP مستقل خود را دارند.

منبع : سایت طاها دومین

انتخاب یک نام دامنه‌ی ایده‌آل برای وب‌سایت مهم‌ترین و اغلب دشوارترین گام در آغاز راه فعالیت در فضای آنلاین است. ابزارها و وب‌سایت‌های زیادی وجود دارند که می‌توانند در آسان کردن پیدا کردن دامنه‌های خوش‌فرم و آزاد و پیش‌نهاد کردن نام‌های مشابه به عبارت‌های جست‌جوی شما کمک مؤثری باشند.

می‌خواهیم تعدادی از این ابزارهای وب را که در یافتن و انتخاب نام دامنه می‌توانید به کمک‌شان تکیه کنید معرفی کنیم. این ابزارهای پیش‌نهاد و جست‌جو متنوعند و امکاناتی دارند و حتماً برخی از آن‌ها را در جمع ابزارهای محبوب خود قرار خواهید داد.

۱-Domainr:

پیدا کردن نام دومین با پسوندهای ناشناخته‌تر

در سال‌های اخیر پیدا کردن یک نام دامنه‌ی خوب با پسوندهای معروفی مثل com. و net. دشوار شده است. Domainr یک ابزار وب است که به شما در جست‌جوی پسوند دامنه‌های ناشناخته‌تر که دامنه‌هایی مانند last.fm و del.icio.us را متمایز کرده‌اند کمک می‌کند. اگرچه نتایج جست‌جو شامل دامنه‌های سطح بالای معروف هم می‌شود اگر دامنه‌ی خوبی در دست‌رس باشد.

۲-Dot-o-mator:

پیدا کردن دومین بر اساس موضوع

این ابزار وب نام‌های دامنه را بر اساس  چند کلیدواژه مثلاً یک کلمه‌ی آغازی و یک کلمه‌ی پایانی  انتخاب می‌کند. یک راه دیگر استفاده از این ابزار انتخاب یک رده (موضوع) برای کلیدواژه‌ی آغازی و یک رده برای کلیدواژه‌ی پایانی است. این ابزار دست کم برای ایده گرفتن در مورد نام سایت مفید است. این سایت یک ابزار تولید نام دامنه‌ی وب ۲ هم دارد که نام‌های بی‌مزه‌ای که احتمالاً در فضای سایت‌های تعاملی و اجتماعی وب دویی مطلوبیت دارند می‌سازد.

۳-Bust A Name:

جست‌جو، سازمان‌دهی، مدیریت و ذخیره نام دومین‌های پیش‌نهادی

این ابزار دامنه‌یاب از داده‌های زبانی برای جست‌جوی دامنه‌ها استفاده می‌کند.  شما می‌توانید نتایج جست‌جوی خود را مدیریت/سازمان‌دهی کنید یا برای استفاده‌ی بعدی ذخیره کنید. Bust A Name یک لیست لغات دارد که کلمه‌هایی مشابه عبارت جست‌جوی خودتان را به شما پیش‌نهاد می‌کند. نتایج را می‌توانید در فولدرهایی سازمان‌دهی کنید. دامنه‌های پیش‌نهادی را می‌توانید به ترتیب کیفیت (خوش‌خوانی) و طول نیز ببینید.

۴-Domain Tools:

جست‌جوی دومین، whois، whois معکوس، دومین‌های فروشی

مجموعه‌ای از موتورهای جست‌جوی نام دامنه است که به شما در به دست آورن اطلاعات درباره‌ی نام دامنه‌ها کمک می‌کند. این سایت یک جست‌جوی whois دارد که سوابق ثبت یک دامنه را بر می‌گرداند؛ و یک جست‌جوی whois معکوس که با گرفتن نام یک فرد یا مؤسسه اطلاعات دامنه‌هایی را که او ثبت کرده ارایه می‌دهد. این سایت نام دامنه‌های مشابه را به شما پیش‌نهاد می‌کند، و نشان می‌دهد برای هر نام دامنه‌ای کدام پسوندها (TLDها) آزادند و کدام نام دامنه‌ها به معرض فروش گذاشته شده‌اند.

۵-Domize:

چک کردن دومین‌های آزاد به همراه ویجت جست‌جوگر دومین قابل نصب روی وب‌سایت‌های شخصی

یک موتور جست‌جوی سریع مبتنی بر آژاکس است که برای چک کردن سریع در دست‌رس بودن دامنه‌ها می‌توانید از آن استفاده کنید. Domize یک ویجت هم دارد که با نصب آن روی وب‌سایت‌تان، یک موتور جست‌جوی دامنه در اختیار بازدیدکنندگان‌تان می‌گذارید.

۶-squurl:

جست‌جو گر بسیار سریع دومین

این هم یک موتور جست‌جوی دامنه‌ی سریع آژاکسی است که پیش‌نهادهایش می‌تواند برای یافتن دامنه‌های شبیه آن‌چه جست‌جو کرده‌اید کمک می‌کند.

منبع : سایت طاها دومین

۷-DomainsBot:

جست‌جوگر نام دومین با امکان جست‌جوی پیش‌رفته

یک موتور جست جوی دامنه با امکانات جست‌جوی پیش‌رفته است که می‌توانید برای گرفتن نتایج بهتر از ان استفاده کنید. برای مثال می‌توانید بیش‌ترین تعداد کاراکتر در دامنه‌های پیش‌نهادی را محدود کنید تا دامین‌های کوتاه‌تری به عنوان پیش‌نهاد دریافت کنید یا می‌توانید دامنه‌های دارای خط تیره را از لیست نتایج حذف کنید. هم‌چنین این ابزار دامنه‌های ثبت‌شده‌ای را که برای فروش عرضه شده‌اند به شما نشان می‌دهد.

۸-dnScoop:

برآورد ارزش دومین‌های ثبت شده و پیش‌نهاد قیمت

این ابزار کاری متفاوت با ابزارهای قبلی دارد. dnScoop می‌کوشد ارزش یک دامنه را بر اساس اطلاعات آماری‌یی مانند ترافیک سایت، لینک‌های دریافتی، عمر دامنه، و عوامل دیگر تخمین بزند. اگر به دنبال خرید یک دامنه‌ی ثبت‌شده‌اید این ابزار می‌تواند از ارزش واقعی آن دامنه تصور خوبی به شما بدهد. به کمک این اطلاعات شما می‌توانید تصمیم بگیرید که آیا قیمتی که مالک فعلی دامنه از شما درخواست کرده منصفانه است یا نه یا می‌توانید پیش‌نهاد قیمت مناسبی بدهید.

۹-StuckDomains:

پیدا کردن دومین‌های تازه منقضی شده

این وب‌سایت یک دیتابیس از دامنه‌های منقضی شده‌ای است که مالک پیشین آن‌ها تا کنون اقدامی برای تمدید دوره‌ی ثبت‌شان انجام نداده است. ممکن است در این میان نام‌های خوبی پیدا کنید که تا حالا در دست‌رس نبوده‌اند اما اکنون می‌توانید برای ثبت‌شان اقدام کنید.

۱۰-Nameboy:

جست‌جوی نام دومین بر اساس دو کلمه‌ی کلیدی

این سایت یک نام‌دامنه‌ساز محبوب است که کار کردن با آن بسیار سریع و راحت است. دو کلمه «اولیه» و «ثانویه» که توضیح دهنده‌ی موضوع وب‌سایت شماست به آن می‌دهید و بر اساس این ورودی Nameboy نام دامنه‌های در دست‌رس را با چندین پسوند دامنه‌ی معروف‌تر به شما پیش‌نهاد می‌کند. این ابزار یک ویژگی کلمه‌های هم‌قافیه هم دارد که می‌کوشد نام دامنه‌هایی به شما پیش‌نهاد کند که با کلمه‌های جست‌جویتان هم‌قافیه باشند.

۱۱-dyyo.com:

پیدا کردن نام دومین‌های 4حرفی

استفاده از نام دامنه‌های کوتاه‌تر که تایپ کردن و به خاطر سپردن‌شان راحت‌تر باشد بسیار معمول است. تخصص dyyo.com کمک به شما در پیدا کردن نام دامنه‌های ۴حرفی است! می‌توانید برای این سایت مشخص کنید که مثلاً حرف اول نباید a باشد و حرف آخر باید y باشد.

۱۲-Instant Domain Search:

احتمالاً این سریع‌ترین ابزار جست‌جوی نام دامنه‌ای است که می‌توانید پیدا کنید. هم‌چنان که شما مشغول تایپ کردنید این سایت نتایج را به شما نشان می‌دهد. نایج شامل چند پسوند دامنه‌ی معروف است و مشخص می‌کند کدام دامنه‌ها ثبت شده‌اند، کدام دامنه‌ها آزادند، و کدام دامنه‌های ثبت شده برای فروش عرضه شده‌اند.

منبع : سایت طاها دومین

معرفی دامنه‌ی tel.

دامنه‌ی tel. از دامنه‌های سطح بالای نظارت شده است. یک دامنه‌ی نظارت شده (Sponsored) از طرف یک انجمن یا مجمع به نمایندگی از جامعه‌ی هدف آن دامنه پشتیبانی می‌شود. کار ناظر دامنه این است که محدودیت‌ها و مقرراتی برای ثبت دامنه تعیین کند تا از صلاحیت ثبت‌کننده برای در اختیار داشتن دامنه‌ای با پسوند مورد نظر اطمینان حاصل شود. از این جهت دامنه‌های نظارت شده بی‌شباهت به دامنه‌های کشوری نیستند.

دامنه‌ی tel. تحت نظارت و مدیریت Telnic ثبت می‌شود. هدف از ارایه‌ی این دامنه ایجاد یک فضای نام اختصاصی برای خدمات ارتباطات اینترنتی بود. مجموعه‌ی دامنه‌های tel. ثبت شده یک کتابچه‌ی راهنما یا دفترچه تلفن بین‌المللی ایجاد می‌کنند که در آن‌ها می‌توان انواع اطلاعات مورد نیاز درباره‌ی مالک هر دامنه را روی خود سیستم DNS مشاهده کرد، بدون آن‌که نیاز به ایجاد یک وب‌سایت یا تهیه‌ی یک فضای هاست باشد.

هم‌چنین هر دامنه‌ی tel. به عنوان یک OpenID عمل می‌کند و بسیاری از کلاینت‌های VoIP می‌توانند مستقیماً به یک دامنه‌ی tel آدرس‌دهی کنند. OpenID شناسه‌ای است که به می‌تواند برای ورود به سایت‌هایی که از استاندارد OpenID پشتیبانی می‌کنند به جای نام کاربری و رمز عبور به کار رود. به عبارتی اگر سایتی امکان لاگین از طریق OpenID داشته باشد (که تعداد این گونه سایت‌ها رو به افزایش است) شما می‌توانید به جای ایجاد و به خاطر سپردن شناسه و رمز عبور مختص آن سایت از نام دامنه‌ی tel خود استفاده کنید و به سایت لاگین کنید.

مدیریت دامنه

دامنه‌های tel از اوایل سال ۲۰۰۹ برای ثبت عمومی آزاد بوده‌اند. برای ایجاد و ویرایش اطلاعات در دامنه‌تان باید از کنترل پنلی وب‌سایتی که Telnic برای هر شرکت ثبت کننده ایجاد کرده استفاده کنید. هم‌چنین می‌توانید از کلاینت‌های مجانی که روی انواع گوشی‌های هوشمند نصب می‌شوند، ابزار ایمیل‌خوان Outlook، کلاینت‌های VoIP و بسیاری از کلاینت‌های دیگر برای انتشار اطلاعات مورد نظرتان روی دامنه‌های tel استفاده کنید، حتا این کار از طریق پیام کوتاه (SMS) هم ممکن است.

کنترل پنلی که Telnic در اختیار شرکت‌های ثبت دامنه می‌گذارد یک برنامه منبع باز است و شرکت‌ها می‌توانند مطابق میل خود در کنترل پنلی که در نهایت در اختیار مشتریان‌شان قرار می‌دهند تغییرات ایجاد کنند. در فضای وب همه‌ی دامنه‌های tel مستقیماً به یک صفحه‌ی وب متعلق به Telnic اشاره می‌کنند که اطلاعاتش در لحظه گردآوری می‌شود و اطلاعات تماس صاحب دامنه را که در سیستم DNS ذخیره شده نمایش می‌دهد. در نتیجه راه دیگر مشاهده محتوای دامنه‌های tel جست‌جوی مستقیم DNS است. هم‌چنین برنامه‌های متن باز زیادی هستند که می‌توانند روی ابزارهای مختلف به دامنه‌های tel دست‌رس پیدا کنند.

چه چیز دامنه‌های tel خاص است؟

بر خلاف دامنه‌های سطح بالای دیگر پس از ثبت یک دامنه tel برای قرار دادن اطلاعات احتیاجی به خرید فضای هاست و ایجاد وب‌سایت نیست، زیرا اطلاعات مستقیماً در سیستم نام دامنه (DNS) و در داخل رکوردهای نام دامنه ذخیره می‌شود. برای دامنه‌های سطح بالای دیگر DNS فقط آدرس IP را برمی‌گرداند.

از آن‌جایی که در سیستم دامنه‌های tel هر نوع اطلاعات تماسی را می‌شود قرار داد استفاده از آدرس‌های ایمیل یا شماره تلفن‌های موقت و مانند این‌ها برای افزایش امنیت ممکن است. هم‌چنین رکوردهای DNS با رمزگذاری ۱۰۲۴بیتی رمز شده‌اند و در پوشه‌هایی به حالت مخفی قرار گرفته‌اند که تنها پس از تبادل جفت کلیدهای عمومی-خصوصی با هر فرد آشکار می‌شوند. در نتیجه سیستم در برابر اسپمرها محافظت می‌شود.

صحت اطلاعات دامنه‌های tel.

در دوره‌ی ابتدایی معرفی دامنه‌ی tel که به آن دوره‌ی طلوع (Sunrise Period) گفته می‌شود ثبت دامنه‌ها تنها در اختیار صاحبان برندهای شناخته شده بود و می‌شد فرض کرد اطلاعات تماسی که دریافت می‌شود قابل اطمینانند. اما پس از این دوره‌ی کوتاه که ثبت دامنه‌ها محدودیت داشت با پرداخت مبلغ لازم گروهی از افراد می‌توانستند هر دامنه‌ای را ثبت نماید (Landrush Period) بدون آن‌که واقعاً نام برندی مرتبط با نام دامنه‌اش در اختیار داشته باشند. در این دوره برای ثبت دامنه‌ها مبالغ عمده‌ای دریافت می‌شد. به علاوه در دوره‌ی پس از آن که ثبت دامنه عمومی گردید هر کسی می‌تواند هر نام دامنه‌ای را ثبت نماید بدون آن‌که چیزی بیش از مبلغ ثبت متعارف دامنه بپردازد.

در نتیجه اطلاعات موجود در دامنه‌های tel دیگر به همان اندازه قابل اعتمادند که هر اطلاعاتی که در سیستم DNS دامنه‌های سطح بالای دیگر می‌بینید قابل اعتماد است. هر فرد صاحب دامنه‌ای می‌تواند اطلاعاتی را که می‌خواهد در سیستم DNS دامنه‌اش ذخیره کند.

همانند همه‌ی دامنه‌های سطح بالای عمومی دیگر صاحبان برندهای تجاری شناخته شده می‌توانند از «سیاست یکسان رفع اختلاف نام دامنه» (UDRP) برای ثبت ادعا و پس گرفتن نام دامنه‌های مرتبط با برندشان استفاده کنند.

درباره‌ی دامنه‌های tel. بیش‌تر بدانید

  • از آن‌جایی که روی دامنه‌های tel نمی‌توان وب‌سایت ایجاد کرد نیم سرورهای خاصی برای این دامنه‌ها باید استفاده شوند و امکان تغییر آن‌ها وجود ندارد. این نیم سرورها را در زمان ثبت دامنه شرکت ثبت کننده از طرف Telnic برای دامنه‌تان تعیین می‌کند.
  • امکان ارسال و دریافت ایمیل روی دامنه‌های tel همانند دیگر دامنه‌های سطح بالا ممکن است. اما به علت طبیعت متفاوت هاستینگ دامنه‌های tel رکورد  MX در زون‌های DNS یک دامنه‌ی tel باید از کنترل پنل هاستینگ  دامنه که Telnic در اختیارتان می‌گذارد انجام شود.
  • پس از ثبت دامنه‌ی tel اطلاعات دست‌رس به کنترل پنل هاستینگ آن دامنه به آدرس ایمیل شما ارسال می‌شود. چنان‌که گفتیم این کنترل پنل با هاستیگ معمولی تفاوت دارد و شما نمی‌توانید روی آن فایلی آپلود کنید. تنها کاربرد آن ارایه‌ی اطلاعات مربوط به خودتان است که در رکوردهای DNS دامنه‌تان ذخیره می‌گردد. گاهی گفته می‌شود دامنه‌ی tel مانند یک کارت ویزیت عمل می‌کند که شما را معرفی می‌کند و اطلاعات تماس‌تان را ارایه می‌دهد.
  • باید پس از ثبت دامنه به کنترل پنل هاستینگ خود لاگین کنید و دست کم یک مورد روش تماس در دست‌رس عموم در آن ثبت کنید. این ابزار تماس می‌تواند یک شماره تلفن، یک آدرس ایمیل، یک شناسه‌ی پیام‌رسانی فوری (آیدی چت)، یا یک لینک وب باشد. اگر تا ۳۰ روز این کار را انجام ندهید Telnic یک لینک وب به همان دامنه‌ی tel خودتان را در بخش اطلاعات تماس شما ایجاد خواهد کرد. در نتیجه دامنه تنها به خودش اشاره خواهد کرد!
  • می‌توانید تا ۳۰۰۰ (در واقع ۲۹۹۹ تا، یکی را برای www کنار بگذارید) زیردامنه یا ساب دومین روی یک دامنه‌ی tel ایجاد کنید. هر کدام از این زیردامنه‌ها می‌توانند تا ۱۰۰ رکورد DNS را در خود جا دهند.
  • امکان حفظ محرمانگی اطلاعات شخصی (Privacy Protection) برای افرادی که دامنه‌های tel را ثبت می‌کنند وجود دارد. اما برای شرکت‌ها چنین امکانی ایجاد نشده است. در نتیجه اگر دامنه‌ی tel به نام یک فرد ثبت شده باشد می‌تواند مانع نمایش اطلاعات شخصی‌اش در whois دامنه‌اش شود، اما دامنه‌ای که به نام یک شرکت/ سازمان /نهاد /مؤسسه ثبت شود همه‌ی اطلاعاتش در whois نمایش داده می‌شود.
  • امکان ایجاد چایلد نیم سرورها (Child Name Server) برای دامنه‌های tel وجود ندارد. در نتیجه نمی‌توانید نیم سروری مانند ns1.domainname.tel ایجاد کنید.
  • منبع : سایت طاها دومین