رخدادهای مهم

در مارس ۲۰۰۲ «کارل آورباک» (Karl Auerbach) وکیل دعاوی، مهندس پروتکل‌های اینترنت و نماینده منتخب عمومی آمریکای شمالی در هیأت مدیره ICANN پس از آن‌که ICANN به او اجازه‌ی دست‌رس کامل به سوابق مالی خود را نداد و تنها به او اجازه دست‌رس با محدودیت‌های شدید داد شکایتی علیه این شرکت در دادگاه عالی ایالت کالیفرنیا طرح کرد و تقاضای دست‌رس بدون محدودیت به تمام سوابق حساب‌های ICANN را نمود. دادگاه بر حق وی به عنوان یکی از اعضای هیأت مدیره برای دست‌رس به تمام اسناد داخلی تأکید کرد.

در پاییز سال ۲۰۰۳ ICANN نقشی مهم در منازعه پیش‌آمده بر سر سرویس DNS «سایت‌یاب» (Site Finder) شرکت VeriSign داشت. این سرویس به ازای تایپ هر نام دامنه .com و .net ثبت‌نشده در مرورگرها کاربران را به درگاه وب شرکت VeriSign که مرجع ثبت این دامنه‌هاست هدایت می‌کرد. این پرتال حاوی اطلاعاتی درباره محصولات و لینک‌هایی به وب‌سایت‌های شرکای شرکت بود. به این ترتیب VeriSign از دامنه‌های ثبت‌نشده سوءاستفاده‌ی تبلیغاتی می‌کرد و ترافیک وب زیادی را به این سایت جذب می‌کرد و در عمل به این معنی بود که VeriSign مالک همه دامنه‌های .com و .net  ثبت‌نشده است. VeriSign این تغییر را به عنوان تلاشی برای بهبود تجربه مرور وب برای کاربران تازه‌کار معرفی می‌کرد. ICANN در نامه‌ای به VeriSign برای توقف این سوءاستفاده از سیستم DNS اولتیماتوم داد. VeriSign داوطلبانه این سرویس را متوقف کرد و در عوض شکایتی علیه ICANN مطرح کرد و مدعی شد ICANN از حدود مسؤولیت خود تجاوز کرده است. اگرچه ادعای انحصار این شرکت علیه ICANN رد شد ادعای گسترده‌تر این شرکت مبنی بر تجاوز ICANN از حقوق قراردادی خود هم‌چنان معوق است. در عوض بر اساس توافقی مقرر شد در ازای اجازه دادن به VeriSign برای افزایش قیمت ثبت دامنه‌هایش تا ۷ درصد این شرکت از شکایتش صرف‌نظر کند.

در سال ۲۰۰۴ بودجه پیش‌نهادی ICANN نزدیک به ۱۰۰ درصد افزایش داشت. قرار بود این بودجه اضافه از طریق معرفی دامنه‌های سطح بالای جدید، شارژ پرداختی ثبت‌کننده‌ها، و هزینه‌ای به ازای ثبت، تمدید، و انتقال برخی دامنه‌ها (۰٬۲ دلار برای تمام دامنه‌های کشوری و ۰٬۲۵ دلار برای همه دامنه‌های دیگر) تأمین شود. شورای ثبت‌کننده‌های دامنه‌های سطح بالای ملی اروپا (CENTR) که متشکل است از نمایندگان ثبت دامنه ۳۹ کشور این افزایش هزینه‌ها را نپذیرفت و ICANN را به بی‌ملاحظگی در هزینه‌ها متهم کرد. این شورا از ICANN به دلیل «اهداف سیاسی و عملی غیرواقع‌گرایانه» انتقاد کرد. با وجود این انتقادات به عنوان مثال برای ثبت هر دامنه .jobs و .travel 2 دلار نصیب ICANN می‌شود.

در سال ۲۰۰۵ پس از دو دور مذاکره دامنه‌های سطح بالای جدید eu، asia، travel، jobs، mobi، و cat معرفی شدند.

در سال ۲۰۰۷ ICANN تأییدیه RegisterFly یکی از مراجع ثبت دامنه را در میانه اتهامات قضایی از جمله کلاه‌برداری لغو کرد. در این میان ICANN به دلیل مدیریت نامناسب وضعیت و خسارات وارد شده به هزاران مشتری RegisterFly و بی‌توجهی و عدم‌مداخله با وجود ادعاهای متعدد مشتریان مبنی بر کلاه‌برداری این شرکت هدف انتقاد قرار گرفت.

در سال ۲۰۰۸ ICANN اطلاعیه‌ای علیه ۱۰ ثبت‌کننده‌ی دارای تأییده خود منتشر کرد و آن‌ها را به عنوان «بدترین متخلفان اسپم» معرفی کرد. این اقدام عمدتاً در واکنش به گزارش KnujOn انجام گرفت. KnujOn (برعکس No Junk، پروژه‌ای است که برای افزایش امنیت اینترنت به‌ویژه مبارزه با اسپم شکل گرفته است) این ثبت‌کننده‌ها را به عنوان ثبت‌کننده‌های اصلی دامنه‌هایی که تبلیغات وب‌سایت‌هایشان به صورت اسپم انجام می‌شود و نیز به دلیل عدم نظارت بر رعایت مقررات معرفی کرده بود. اگرچه در یادداشت ICANN از اصطلاح اسپم استفاده شده بود مسایل مربوط به اسپم و سوءاستفاده‌های ایمیلی به ICANN مرتبط نمی‌شود. کنترل محتوای وب‌سایت و نوع استفاده از آن بر عهده ICANN نیست. با این حال گزارش KnujOn با جزییات نشان می‌داد چگونه برخی ثبت‌کننده‌ها به تعهدات ذکرشده در قراردادهایشان و تأییدیه‌های دریافتی‌شان بی‌اعتنا بوده‌اند. هدف اصلی این گزارش نشان دادن این نکته بود که چگونه بی‌توجهی به مقررات، ترافیک تبلیغاتی غیرقانونی برای محصولات، و اسپم با هم مرتبطند. بر اساس این گزارش از ۹۰۰ ثبت‌کننده دارای تأییدیه ICANN تنها ۲۰ شرکت مسؤول ثبت ۹۰ درصد از این گونه دامنه‌های متخلف بوده‌اند.

در اوایل تابستان ۲۰۰۸ ICANN اعلام کرد در حال بررسی سیاست‌های جدید نام‌گذاری دامنه‌ها با هدف برداشتن گامی بزرگ به پیش برای معرفی دامنه‌های سطح بالای عمومی جدید است.

در سال ۲۰۱۰ ICANN اجازه وارسی کامل سیاست‌های خود در زمینه شفافیت، مسؤولیت‌ و مشارکت عمومی را به مرکز اینترنت و جامعه برکمن وابسته به دانشگاه هاروارد را داد.

در اوایل سال ۲۰۱۱ ICANN اعلام کرد که آخرین بسته از آدرس‌های IPv4 باقی‌مانده را بین ۵ مرجع منطقه‌ای ثبت آدرس‌های اینترنت که مدیریت آدرس‌های IP در منطقه‌های مختلف را بر عهده دارند توزیع نموده است. انتظار بر این بوده که در اوایل سال ۲۰۱۲ تمام این آدرس‌های IP واگذار شده باشد و آدرس دیگری برای توزیع نمانده باشد.

در یکی از مهم‌ترین تحولات در ماه ژوئن سال ۲۰۱۱ هیأت مدیره ICANN تصمیم گرفت بیش‌تر محدودیت‌ها بر نام دامنه‌های سطح بالای عمومی (gTLDها) را لغو کند. شرکت‌ها و سازمان‌ها قادر خواهند بود به دل‌خواه دامنه‌های اینترنتی سطح بالا انخاب کنند. هم‌چنین استفاده از کاراکترهای غیرلاتین در نام gTLDها آزاد گردید. از ژانویه ۲۰۱۲ ICANN درخواست‌های ثبت gTLDهای جدید را گردآوری گرده است. هزینه اولیه این درخواست ۱۸۵٫۰۰۰ دلار است و برای تمدید امتیاز این نام دامنه‌ها باید سالانه ۲۵٫۰۰۰ دلار پرداخت شود. ICANN انتظار دارد این مقررات فضای اینترنت را به کل دگرگون سازد و راه را برای خلاقیت‌ها و ابتکارات جدید باز کند و آزادی نوآوری را تأمین کند. اگرچه برخی عقیده دارند این آزادی چندان هم آزاد نیست و پرداخت هزینه ۱۸۵٫۰۰۰ دلاری چندان جایی برای آزادی همه باقی نمی‌گذارد. در ماه ژوئن ۲۰۱۲ ICANN اعلام کرد نزدیک به ۲۰۰۰ درخواست دامنه سطح بالای عمومی جدید دریافت کرده است. تنها گوگل درخواست ۱۰۱ نام دامنه سطح بالای جدید را ارایه داده است و ۱۸٬۶ میلیون دلار برای این درخواست‌ها پرداخته است! دامنه‌های جدید از سال ۲۰۱۳ قابل ارایه خواهند بود.

منبع : سایت طاها دومین

اگر می‌خواهید یک دامنه (Domain) ثبت کنید حتماً به فکر انتخاب نام مناسب برای آن هم بوده‌اید. هیچ وقت تعیین نام دامنه‌تان را برای لحظه ثبت نگه ندارید. ثبت دامنه خوب ظرایفی دارد که بی‌توجهی به آن‌ها می‌تواند به هویت آنلاین شما ضربه بزند. نام دامنه (Domain Name) همانند لوگو و برند یک شرکت است که اگر درست انتخاب شود مردم آن را برای معرفی محصول خاص خواهند شناخت و در جذب مشتری آنلاین و بازاریابی موفق بسیار مؤثر خواهد بود.

نکات زیر می‌تواند در گزینش بهترین نام دامنه به شما کمک کند:

۱-قواعد اولیه را رعایت کنید:

نام دامنه‌ها (به علاوه پسوندشان) می‌توانند از ۲ تا ۶۷ کاراکتر باشند و از حروف، اعداد، و خط تیره تشکیل شوند. یک نام دامنه را نمی‌توانید با یک خط تیره شروع کنید یا با یک خط تیره تمام کنید. نام دامنه‌ها به حروف بزرگ و کوچک حساسیت ندارند و عموماً با حروف کوچک نوشته می‌شوند. هم‌چنین لزومی ندارد نام دامنه به حروف لاتین باشد.

۲-نام دامنه خوب ساده است و راحت در خاطر می‌ماند:

بهترین نام دامنه نامی است که پیچیده نباشد. با کلمه‌ها بازی نکنید؛ از کلمه‌هایی که ممکن است چند جور نوشته شوند استفاده نکنید؛ داخل نام دامنه‌تان شماره نگذارید؛ و از کلمه‌هایی که نوشتن‌شان سخت است بپرهیزید. پیش‌نهاد همه کارشناسان این است که یک نام دامنه سرراست که به یاد آوردنش آسان باشد و بتواند به عنوان برند تجاری شناخته شود بهترین گزینه است. خوب است به جای مترادف‌های کم‌استفاده‌ای که تنها در فرهنگ‌های لغات یافته می‌شوند از کلمه‌هایی استفاده کنید که مردم بیش‌تر به کار می‌برند. بهتر است کلمه‌هایی به کار ببرید که تلفظ‌شان راحت باشد. اگر می‌توانید از نام شرکت‌تان در انتخاب نام دامنه استفاده کنید.

۳-کوتاه بهتر است:

اگرچه در عمل نام دامنه می‌تواند تا ۶۷ کاراکتر طول داشته باشد، در این یک مورد کوتاهی ترجیح دارد. کوتاهی نام دامنه‌ها مزایای متعددی دارد اما واضح‌ترین آن‌ها ساده بودن به خاطر سپردن و کم‌تر بودن احتمال اشتباه در تایپ‌شان است. منظور از کوتاهی این نیست که از مخفف‌ها استفاده کنید. به یاد آوردن خیلی از مخفف‌ها که از حروف اول چند کلمه درست شده‌اند از به یاد آوردن یک عبارت طولانی بسیار مشکل‌تر است.

۴-از کلمه‌های مرتبط استفاده کنید:

همیشه هم کوتاهی تنها انتخاب نیست. این روزها بیش‌تر نام دامنه‌های کوتاه بامعنی فروش رفته‌اند. اگر می‌توانید یک نام دامنه کوتاه بامعنی که به کارتان مرتبط است پیدا کنید خیلی عالی است، اما اگر مجبور به استفاده از کلمه‌های مخففید بهتر است تا حدی قید کوتاهی را بزنید. در این مورد بحث میان علما زیاد است اما بسیاری عقیده دارند داشتن یک نام دامنه با واژه‌های مرتبط به حوزه‌ی کاری‌تان در رتبه‌بندی بهتر سایت‌تان در موتورهای جست‌جو مؤثر است؛ پس از دامنه‌های طولانی با لیستی از واژه‌های مرتبط استفاده کنید. می‌توانید از اسم کوتاه به عنوان دامنه اصلی‌تان استفاده کنید و نام طولانی را که به یاد آوردنش راحت‌تر است و با کسب‌تان مرتبط‌تر روی آن ری‌دایرکت کنید.

منبع : سایت طاها دومین

۵-نام دامنه خوب توضیح نمی‌خواهد:

برای کسب و کار بسیار مهم است که وقتی آدرس وب‌سایت‌تان را به کسی می‌دهید احتیاج به توضیح آن نداشته باشید. تصور کنید دارید پشت تلفن نام دامنه‌تان را حرف به حرف برای مخاطب‌تان هجی می‌کنید. a مثل امین، d مثل دایی،…!

۶-از خط تیره دوری کنید:

در طول سال‌ها بحث در مورد مفید بودن استفاده از خط تیره (Hyphen) در نام دامنه‌ها دامنه‌دار شده و نظرها در این باب مختلف است. گفتیم که برخی عقیده دارند استفاده از کلیدواژه‌های مرتبط در نام‌گذاری دامنه‌ها در گرفتن رتبه‌ی خوب در موتورهای جست‌جو مؤثر است. اما خیلی‌ها هم هستند که نظری خلاف این دارند یا ادعا می‌کنند دلیل روشنی وجود ندارد که موتورهای جست‌جو واقعاً به این گونه نام دامنه‌ها اولویتی در رتبه‌بندی بدهند. اما یک چیز روشن است بیش‌تر دامنه‌هایی که مردم می‌شناسند هیچ خط تیره‌ای در نام‌شان ندارند، به همین دلیل اکثر افراد فراموش می‌کنند که ممکن است نام دامنه‌ها خط تیره هم داشته باشند و ممکن است در تایپ نام دامنه شما دچار اشتباه شوند. به این هم فکر کنید که قرار است نام دامنه‌تان را به کسی بگویید: پسر دَش عباس دَش قلی دَش خان؛ تازه اگر طرف نپرسد دش یعنی چه!

۷-نام دامنه‌ای ثبت کنید که نشود چند جور آن را نوشت:

از کلمه‌هایی که بشود آن‌ها را چند جور نوشت استفاده نکنید، مثل two، too ،۲ ، to، که در انگلیسی همه یک جور تلفظ می‌شوند یا four ،۴ ،for. یک راه حل آن است که همه شکل‌های معقولی که ممکن است نام دامنه‌تان نوشته شود را یک‌جا بخرید و خیال‌تان را راحت کنید. البته اگر نام دامنه‌ی شما به برندتان مربوط می‌شود و برندتان در بازار جاافتاده و شناخته‌شده است و همه با شکل نوشتن آن آشنا هستند می‌توانید بی‌خیال این قاعده شود. هدف آن است که احتمال اشتباه کم شود.

۸-از عدد استفاده نکنید:

در ادامه‌ی قاعده‌ی پیش دنبال استفاده از اعداد در نام دامنه‌تان نباشد این اعداد اگر اول و آخر نام دامنه‌تان بیایند باعث می‌شوند کاربر احساس کند با یک وب‌سایت دست اول روبه‌رو نیست و اگر به جای کلمه‌هایی مثل for و to آمده باشند امکان فراموشی و اشتباه کاربر زیاد می‌شود.

منبع : سایت طاها دومین

۹-شرمسار نشوید:

بعضی وقت‌ها شما دو سه کلمه را پشت سر هم می‌گذارید و یک نام دامنه ثبت می‌کنید، مواظب باشید که وقتی این کلمه‌ها سر هم نوشته می‌شوند کلمه‌های تازه –مخصوصاً کلمه‌های زشت- از آن‌ها در نیاید؛ مثال: Jeans Wearing، Pen Island، Therapist Finder، Experts Exchange،… خلاصه شرمنده نشوید. بعضی کلمه‌ها ممکن است در زبان‌ها و لهجه‌های مختلف معنی‌های متفاوتی بدهند.

۱۰-مشورت بگیرید:

هرچه هم که تلاش کنید تا نام دامنه‌ای مقبول و قشنگ انتخاب کنید دست آخر این دامنه‌ی شما را باید مردم استفاده کنند. مردم خیلی راحت در تایپ کردن اشتباه می‌کنند، یا نام دامنه‌ی شما یادشان می‌رود، یا به هر نتیجه‌ای که گوگل تحویل‌شان می‌دهد اعتماد می‌کنند. حتماً از چند نفر دیگر درباره‌ی نام دامنه‌ی انتخابی‌تان نظرخواهی کنید. ببینید واکنش افراد در برابر نام دامنه‌ای که می‌خواهید ثبت کنید چیست. ممکن است به خاطر سپردن نامی که از نظر شما کاملاً مناسب است برای بقیه‌ی مردم سخت باشد.

۱۱- نام دامنه شما باید با اسم سایت‌تان یکی باشد:

نام‌گذاری وب‌سایت از روی نام دامنه‌اش مهم است. دلیلش هم ساده است: مردم سایت‌تان را از روی اسمش یه خاطر می‌آورند. اگر نام سایت‌تان با URLتان یکی باشد همه می‌دانند چه‌طور آن را پیدا کنند. در غیر این صورت ممکن است سایت دیگری که نام دامنه‌اش با اسم سایت شما نزدیک است ترافیک شما را به دست بیاورد یا مشتری وفادار کم‌حواس شما باید هر دفعه اسم سایت‌تان را در گوگل جست‌جو کند تا نام دامنه‌تان را گوگل به یادش بیاورد. اسم سایت منحصربه‌فرد نیست؛ شاید رقیب‌تان هم سایتی بزند و همان عنوان سایت شما را انتخاب کند؛ گوگل از دل مشتری شما خبر ندارد و نمی‌داند که او دنبال سایت شماست یا رقیب‌تان.

۱۲- نام دامنه با نام شرکت‌تان هم یکی باشد:

اگر شما نماینده‌ی یا مالک یک شرکت شناخته‌شده‌اید و حالا می‌خواهید برای خودتان جاپایی هم در فضای آنلاین پیدا کنید تا جایی که ممکن است از نام شرکت‌تان به عنوان نام دامنه‌تان هم استفاده کنید. نام شرکت اولین چیزی است که مردم وقتی می‌خواهند شما را در اینترنت پیدا کنند امتحان می‌کنند.

منبع : سایت طاها دومین

۱۳-برای برندهایتان دامنه ثبت کنید:

خیلی‌ها فکر می‌کنند نام دامنه‌ باید چیزی عمومی باشد؛ مثلاً اگر شما ماشین می‌فروشید لابد باید دامنه‌ای مانند cars.com تهیه کنید. شاهدشان هم پولی است که باید برای چنین دامنه‌ای بدهید. اما واقعاً اگر کسی دنبال خرید ماشین باشد به احتمال زیاد از قبل می‌داند چه‌جور ماشینی می‌خواهد و برند خاصی را در ذهن دارد و احتمالاً همان را هم جست‌جو می‌کند: تویوتا، بنز، هیوندای! کسی به دنبال cars.com نیست چون با دیدن چنین نام عمومی‌یی تصور خاصی به ذهن‌شان خطور نمی‌کند و نمی دانند با چه مواجه خواهند شد.

به همین دلیل اگر برندی دارید بهتر است نام دامنه‌تان همان برندتان باشد. اگر شرکتی دارید که چندین محصول دارد و مالک چند برند است دست به جیب شوید و برای هر کدام یک دامنه ثبت کنید. اگر یک دامنه برای شرکت‌تان ثبت کرده‌اید لازم نیست خودتان را محدود کنید. چند دامنه هم برای محصولات‌تان ثبت کنید. حداقل فایده‌ی این کار این است که برای همه‌ی برندهایتان نام دامنه‌هایی دارید که اختیارشان دست خودتان است و کس دیگری نمی‌تواند با ثبت دامنه به نام برندهای شما از آن‌ها سوءاستفاده کند. می‌توانید صفحه‌ی مربوط به هر محصول را از سایت اصلی به وب‌سایت مربوط به ان محصول هدایت کنید یا برعکس٫ دست خود را باز بگذارید.

۱۴-هم آینده‌نگر باشید و هم تمرکز داشته باشید:

آینده‌نگر باشید. اگر درصدید محصولات و سرویس‌های دیگری نیز در آینده ارایه کنید نام دامنه‌ای ثبت نکنید که شما را به محصول فعلی‌تان محدود کند، اگرچه در این جهت استفاده از نکته‌ی ۱۳ می‌توانید مفید باشد. اما به این توصیه‌ی کارشناسان بازاریابی نیز توجه کنید که یک وب‌سایت تجاری باید تنها یک موضوع و حوزه‌ی تمرکز داشته باشد. همه‌ی محصولات و سرویس‌هایی که در یک وب‌ساین ارایه می‌شود باید مرتبط باشند. منظور از آینده‌نگری این نیست که در وب‌سایت‌تان هم لوازم بهداشتی بفروشید و هم خدمات باربری ارایه کنید! یک وب‌سایت با حوزه‌ی کاری گسترده برای کسی که دنبال اطلاعات یا محصول خاصی می‌گردد جذاب نیست.

۱۵-نام دامنه‌ی شما باید قابلیت برند شدن داشته باشد:

اگر می‌خواهید یک کسب‌وکار آنلاین جدید راه بیندازید نام دامنه‌ای انتخاب کنید که بتواند بعدها برند شود. اگر کارتان بگیرد قرار است معروف شوید و هر روز افراد بیش‌تری اطلاعات شما را در اینترنت پیدا کنند. نقش نام دامنه در بازاریابی کارتان زیاد است. نام دامنه‌ی خوب بامفهوم است، دل‌نشین است، در دهان می‌چرخد، و بهتر است بامزه، هوشمندانه، جالب، و سلیس باشد. از نکته‌ی ۱۰ استفاده کنید. تعریف مامان و عمه کافی نیست، نام مورد نظرتان را با چند نفر مطرح کنید و ببینید یک هفته بعد آن را به خاطر می‌آورند یا نه. یک برند خوب تنها ترکیب چند کلمه نیست.

۱۶-نام دامنه باید منحصربه‌فرد باشد، شبیه رقبا نباشید:

از نام دامنه‌های شبیه به دامنه‌های فعلی، به‌ویژه دامنه‌های رقبا استفاده نکنید، مگر این‌که هدف‌تان ترافیک‌دزدی و کش رفتن بازار به هر طریق باشد. نام دامنه‌ی مشابه می‌تواند باعث مشکلات حقوقی شود، حداقل در مملکت‌هایی که در این موارد قوانین شکل‌گرفته و جاافتاده‌تر است که چنین است. اما دلیل اصلی این توصیه به نکته‌ی قبل برمی‌گردد؛ برند شما باید کاملاً برجسته و متفاوت باشد. به این هم توجه کنید که ممکن است تجارت شما جا بیفتد اما به علت شباهت نام دامنه‌تان به یک وب‌سایت دیگر مشتری‌ها به جای شما جذب رقبا شوند.

منبع : سایت طاها دومین

۱۷-به نام همسایه‌ات طمع نکن:

از کلمه‌هایی که نام برندهای خاصی را به خاطر می‌آورند استفاده نکنید. گاهی شرکت‌ها از سوءاستفاده از نام‌شان شکایت می‌کنند یا می‌کوشند این جور دامنه‌ها را با پی‌گیری قانونی تصرف کنند. برخی تصور می‌کنند اگر با استفاده از نام شرکت‌ها و برندهای شناخته‌شده می‌توانند پولی به جیب بزنند، زمانی این قضیه تا حدودی واقعیت داشت؛ این روزها بیش‌تر شرکت‌ها ترجیح می‌دهند حل این مشکلات را به وکیل‌هایشان بسپارند.

۱۸-پسوند مناسب انتخاب کنید:

لابد می‌دانید که محبوب‌ترین پسوند TLD برای نام دامنه «com.» است. انتخاب نام دامنه به حیطه‌ی کار شما بستگی دارد. اما در بیش‌تر موارد توصیه‌ی اول انتخاب دامنه‌های com. است. ثبت یک دامنه با پسوند net. یا org. به عنوان دامنه‌ی اصلی فقط یک معنی می‌تواند داشته باشد: شما نتوانسته‌اید یک دامنه‌ی com. خوب برای خودتان پیدا کنیدو این برای یک مدعی تازه‌وارد هیچ خوب نیست، مخصوصاً اگر همه‌ی رقبایتان دامنه‌های com. داشته باشند.

در عوض استفاده از دامنه‌های org. برای سازمان‌ها و نهاد‌های غیرانتفاعی یا خیریه امری عادی و پذیرفته است. اگر فقط در یک کشور کار می‌کنید یا بخشی از کارتان در آن کشور است یا قرار است باشد نام دامنه‌‌تان را با پسوند مربوط به آن کشور ثبت کنید. توجه کنید که معمولاً پسوندهای نام دامنه کشوری محدودیت‌هایی برای ثبت دارند و در بیش‌تر موارد نیاز به مدرک شهروندی یا اقامت یا مجوز فعالیت در آن کشور دارند. اگر تجارت شما محلی است در برخی موارد حتا انتخاب دامنه‌ی کشوری بهتر از دامنه‌ی .com هم هست؛ زیرا باعث می‌شود بازدیدکنندگان‌تان بدانند که با یک بنگاه داخلی مواجهند؛ این عامل اعتمادبرانگیز است.

۱۹- پسوندهای مختلف را بخرید تا از برندتان محافظت کنید:

اگرچه در نکته‌ی قبل گفتیم com. محبوب‌ترین پسوند نام دامنه بهتر است برای محافظت از وب‌سایت و برندتان معروف‌ترین پسوندهای را نام دامنه که احتمال آن‌که ثبت آ‌نها توسط کسی دیگر بتواند در آینده برایتان دردسرساز شود نیز ثبت کنید. به این ترتیب رقبا و فرصت‌طلبان نمی‌توانند با ایجاد وب‌سایت‌های جعلی مشتریان‌تان را از دست‌تان بگیرند.

 کسانی که در ایران می‌خواهند کسب‌وکار آنلاین داشته باشند به هیچ وجه نباید ثبت دامنه‌ی ir. را فراموش کنند.

۲۰- اگر وسع‌تان می‌رسد انواع اسپل‌های مختلف نام دامنه‌تان را هم بخرید:

اگر نام دامنه‌ای را انتخاب کرده‌اید که مستعد اشتباه تایپ شدن است بهترین کار خریدن همه‌ی نام دامنه‌هایی است که ممکن است با اشتباه در تایپ نام دامنه‌ی اصلی‌تان مخاطب‌تان مشتری ایجاد شوند. این توصیه و این میزان هزینه بیش‌تر به کار شرکت‌های قدیمی و جاافتاده می‌آید که ممکن است هدف سوءاستفاده‌ی رقبا یا فرصت‌طلبان قرار بگیرند. همه‌ی این نام دامنه‌های اضافی را به دامنه‌ی اصلی‌تان ری‌دایرکت کنید.

منبع : سایت طاها دومین

۲۱-دامنه را خودتان و به نام خودتان ثبت کنید:

اگر می‌خواهید کسب‌وکارتان را در فضای آنلاین هم پی بگیرید یا یک کسب‌وکارآنلاین راه بیندازید ثبت نام دامنه‌تان را به طراح وب‌سایت، دوست، کارمند، شرکت ثبت دامنه نسپرید. نتیجه‌ی خوب این کار این است که ممکن است دامنه‌ای داشته باشید که به نام کس دیگری باشد. نتیجه‌ی نه چندان خوبش این است که طراح وب‌سایت‌تان برای فروش دامنه‌ای که از اول قرار بوده برای شما ثبت کند و کلاً ۱۰ دلار برایش پرداخته به خودتان شما را مجبور کند ۲۰۰۰ دلار بپردازید. حتا اگر خودتان فرصت کافی برای ثبت دامنه‌تان را ندارید مطمئن شوید دامنه را به نام خودتان و با مشخصات و ایمیل خودتان ثبت می‌کنند.

۲۲-دنبال دامنه‌های از قبل ثبت شده و دامنه‌های ممتاز نباشید:

اگر به اندازه‌ی کافی فکرتان را به کار بیندازید احتمال آن‌که بتوانید دامنه‌ای با نام مناسب را با مبلغی بین ۱۰ تا ۳۰ دلار ثبت کنید زیاد است. اما ممکن است به هر دلیلی به دنبال دامنه‌ای با نام خاص باشید که قبلاً ثبت شده است. مردم خودخواه و طمع‌کارند و ممکن است برای تحویل مالکیت دامنه شرایط سر بریده هم بخواهند. بعضی‌ها اصلاً از همین راه نان می‌خورند، یعنی دامنه‌هایی که به نظرشان خوش‌فرم و مشتری‌دار می‌آیند یا نام شرکت‌های شناخته‌شده را ثبت می‌کنند و به معرض فروش می‌گذارند. اگر کاملاً مجبورید یک نام دامنه را بخرید و قضیه حیثیتی است فروشنده را در وضعیت همه یا هیچ گیر بیندازید. اگر فکر می‌کنید پرداخت ۱۰۰ هزار تومان برای دامنه معقول است به فروشنده مثلاً ۲۰۰ هزار تومان نقد پیش‌نهاد دهید و حاضر به پرداخت حتا یک ریال بیش‌تر هم نشوید. به طور قاطع مشخص کنید که به هیچ وجه حاضر به پرداخت مبلغی بیش‌تر نیستید. اگر شما مبلغی پایین پیش‌نهاد کنید مالک دامنه معمولاً تا دو یا سه برابر آن را درخواست خواهد کرد. با پیش‌نهاد مبلغ قابل توجه ترس از دست دادن معامله به فروشنده غلبه خواهد کرد و شما دامنه‌تان را به دست خواهید آورد. در نهایت بعید است فروشنده برای هر دامنه به این زودی‌ها پیش‌نهادهای بهتری دریافت کند مگر این‌‌که واقعاً نام دامنه‌ی مورد نظر شما خیلی مقبول باشد که این روزها بعید است چنین نام‌هایی آزاد مانده باشند.

۲۳-در خرید دامنه‌های منقضی‌شده احتیاط کنید:

فرض کنیم یک دامنه‌ای که اخیراً منقضی شده یا یک دامنه‌ی ثبت‌شده را با قیمت خوب و استثنایی می‌توانید به چنگ بیاورید. اولین کاری که باید بکنید این است که مطمئن شوید از این دامنه قبلاً سوء استفاده نشده یا دامنه فیلتر نشده باشد یا به علت فعالیت‌های نامطلوب دامنه را موتورهای جست‌جو به‌ویژه گوگل به عنوان اسپم نشناخته باشند و دچار جریمه در رتبه‌دهی نکرده باشند. از سایت‌هایی که وب‌سایت‌ها را آرشیو می‌کنند مانند archive.org محتواهای قبلی وب‌سایت‌هایی را که روی این دامنه قرار گرفته بوده‌اند چک کنید. هم‌چنین چک کنید که دامنه از کجاها لینک گرفته است. راه ساده‌ی این کار جست‌جوی عبارت «link:www.domain-name.com» در گوگل است.

۲۴-برای ثبت دامنه‌تان از خدمات ثبت‌کننده‌های معتبر استفاده کنید:

همه‌ی شرکت‌هایی که در بازار خدمات ثبت دامنه ارایه می‌دهند به عنوان نماینده‌ی فروش چند شرکت محدود بین‌المللی کار می‌کنند. خوش‌بختانه شرکت‌های ایرانی به لطف تحریم‌های تجاری برخی کشورها گزینه‌های زیادی برای انتخاب ندارند. شرکت‌هایی که در حال حاضر با ثبت دامنه به نام ایرانی‌ها مشکلی ندارند ظاهراً Directi و Tucows هستند. قبلاً ایرانی‌ها با OnlineNIC هم کار می‌کردند که اخیراً از تمام ایرانی‌ها خواسته دامنه‌هایشان را انتقال دهند، مگر این‌که دامنه با مشخصات فردی در خارج از ایران ثبت شده باشد که اگر چنین فردی را که مورد اعتماد کامل‌تان باشد نمی‌شناسید خلاف نکته‌ی ۲۱ است. گاهی هم بعضی از این شرکت‌های نماینده یا حتا مراجع بین‌الملی ثبت دامنه از بازار کنار می‌کشند و شما را حیران و ویلان می‌گذارند. مطمئن باشید در صورت چنین اتفاقاتی اختیارات دامنه‌تان را در دست داشت هباشد تا بتوانید برای انتقال به‌موقع آن چاره پیدا کنید.

منبع : سایت طاها دومین

۲۵-نام خودتان هم می‌تواند نام دامنه‌تان باشد:

اگر مشاور، نویسنده، هنرپیشه یا هرجور سلبریتی هستید یا در حرفه‌ی خودتان از چنان اعتباری برخوردارید که نام‌تان به خودی خود می‌تواند آدم‌ها را به سایت‌تان بکشاند همان نام خودتان را به عنوان نام دامنه‌تان ثبت کنید. ممکن است این دامنه را فقط به وب‌سایت دیگری که قبلاً ثبت کرده‌اید ری‌دایرکت کنید اما وجود آن راهی است تا مردم شما را ساده‌تر در اینترنت پیدا کنند.

۲۶-دامنه‌تان را برای مدت طولانی ثبت کنید و مواظب باشید دامنه‌تان منقضی نشود:

برای این‌که مطمئن شوید دامنه‌تان بدون آن‌که شما حواس‌تان باشد منقضی نمی‌شود آن را حداقل برای چند سال ثبت کنید. هرچه بیش‌تر بهتر. هم‌چنین مطمئن شوید که ثبت‌کننده‌ی دامنه‌تان به این نکته توجه دارد که قبل از انقضای دامنه برایتان ایمیل یادآور می‌فرستد. مواظب نمایندگی‌های ثبت دامنه‌ی کوچک‌تر باشید، ممکن است فراموش کنند قبل از اتمام مدت ثبت دامنه‌ی شما به شما خبر دهند. برخی ثبت‌کننده‌ها امکان تمدید خودکار ثبت دامنه را فراهم می‌کنند. هم‌چنین پس از انقضای دامنه تا مدت معینی دامنه هم‌چنان در رزرو شما نگه داشته می‌شود و پس از آن در اختیار عموم قرار می‌گیرد.

۲۷-فعلاً دامنه‌ی اصلی‌تان را از دامنه‌های چندزبانه انتخاب نکنید:

نام‌های دامنه‌ی بین‌الملی که امکان تایپ به زبان‌های غیرلاتین از جمله فارسی را هم دارند مدتی است قابل‌استفاده شده‌اند. اما بیش‌تر مردم به همان آدرس‌های وب قدیمی با کاراکترهای لاتین عادت دارند. زمان زیادی می‌خواهد تا ذائقه‌ی کاربران تغییر کند و این عادت از سرشان بپرد، اگر اصلاً این اتفاق بیفتد. اما اگر مثلاً در ایران کار می‌کنید دامنه‌تان را علاوه بر نام اصلی که با کاراکترهای معمول ثبت کرده‌اید به فارسی هم می‌توانید ثبت کنید. حداقل فایده‌اش این است که کس دیگری نمی‌تواند از نام‌تان سوءاستفاده کند، مخصوصاً که در چگونگی نوشتن نام شما یا شرکت‌تان بر خلاف نوشتن لاتین آن بین اهل فن اختلاف کمی وجود دارد!

۲۸-برای ثبت نام دامنه‌ی مورد نظرتان معطل نکنید:

نام دامنه‌های جدید هر روز ثبت می‌شوند. اگر ایده‌ی خاصی برای یک نام دامنه دارید بهتر است زودتر دست به کار ثبتش شوید وگرنه دست آخر فقط دامنه‌ی «هیچ کس این را نمی‌خواست دات کام» می‌ماند و شما. برای ثبت نام دامنه نیازی به مدیر سایت، و بخش تجارت الکترونیک و مشاور طراحی سایت ندارید. حتا نیازی به داشتن وب‌سایت هم ندارید. فرصت ثبت دامنه‌ای که می‌خواهید را از دست ندهید.

۲۹-موج‌زده نشوید:

دنباله‌رو موج‌های ناگهانی نباشید. همین چند وقت پیش بود که ناگهان وب‌سایت‌های وب ۲ با اشتباهات تایپی عمدی و انتخاب پسوندهای عجیب مد شده بود. وب‌سایت‌هایی که اولین و ساده‌ترین صفتی را که به ذهن‌شان می‌رسد قبل از هر کلمه‌ای می‌گذارند و یک دامنه ثبت می‌‌کنند آن قدر زیاد هست که نیازی نیست شما هم به آن‌ها بپیوندید: bestsomethingelse ،hotanotherthing ،topsomething. در سال‌های اول قرن جدید استفاده از دامنه‌هایی که چند خط تیره داشتند و چند کلمه‌ی مخصوصاً به قصد رتبه‌ی بالای گوگل انتخاب شده خیلی رونق داشت. البته این قاعده همیشگی نیست و استفاده از روندهای جاری اگر باعث جلب مشتری شود خوب است، اما همیشه کمی فکر کردن می‌تواند نتایج خوبی داشته باشد.

۳۰-از ابزارهای نام‌یاب استفاده کنید:

برخی سایت‌ها و سرویس‌های آنلاین کارشان پیش‌نهاد دامنه‌های ثبت‌نشده به شماست. این ابزارهای تولید نام دامنه و جست‌جوگرهای آنلاین دامنه یکی از بهترین ترفندهای یافتن دامنه‌های مرتبط، باارزش و ثبت نشده است. یک جست‌جو به شما تعداد زیادی از این سایت‌ها را معرفی خواهد کرد.

منبع : سایت طاها دومین

معمولاً وبلاگ‌نویسان کارشان را با سرویس‌های وبلاگ‌نویسی رایگان شروع می کنند. این سرویس‌ها یک فضای هاست رایگان، یک محیط ویرایش‌گر برای نوشتن مطالب وبلاگ، و یک نام وبلاگ در اختیار کاربر می‌گذارند. نام وبلاگ به شکل زیردامنه‌ یا ساب‌دومینی از نام سرویس وبلاگ‌نویسی به عنوان آدرس وبلاگ شناخته خواهد شد.

بسیاری از وبلاگ‌نویس‌ها مایلند ضمن استفاده از محیط وبلاگ‌نویسی‌یی که به آن عادت کرده‌اند صاحب یک نام دامنه‌ی اختصاصی برای وبلاگ خود باشند. این نام اختصاصی هم اعتبار بیش‌تری به وبلاگ آن‌ها می‌دهد و هم معرفی و جست‌جوی آن را آسان‌تر می‌کند. خبر خوب این است که این کار ممکن است. هر وبلاگ‌نویسی می‌تواند دامنه‌ای را که برای نام وبلاگش می‌پسندد و با پسوند مورد علاقه‌اش (به شرط این‌که آن نام دامنه با پسوند مورد نظر قبلاً ثبت نشده باشد) به نام خود ثبت کند.

برای این کار لازم نیست هیچ هزینه‌ای برای فضای هاست پرداخته شود. وبلاگ‌نویس از قبل فضای هاست قابل‌قبولی را از سرویس بلاگینگ خود در اختیار دارد. حتی ممکن است بتوان نام دامنه را نیز به رایگان ثبت کرد. تا همین اواخر در سایت‌های فارسی مطالبی درباره‌ی تبدیل رایگان وبلاگ به وب‌سایت رایج بود. البته که هیچ چیزی واقعاً رایگان نیست، اما تنها راه این کار یافتن پسوند دامنه‌ای است که ثبت نام دامنه روی آن رایگان باشد.

ظاهراً هم چنین پسوند دامنه‌ای وجود دارد: tk. پسوند دامنه‌ی کشوری توکلائو که منطقه‌ای است در جنوب اقیانوس آرام با ۱۴۰۰ نفر جمعیت و وابسته به نیوزیلند. این دامنه‌ها را می‌توان به طور رایگان در اختیار گرفت و روی وبلاگ مورد نظر ری‌دایرکت کرد. اما اگر وبلاگ مربوط  حتی به طور موقت از دست‌رس خارج شود، یا تشخیص داده شود که مطالب آن نامناسب است، یا حداقلی از فعالیت برای مدت ۹۰ روز روی دامنه‌ی رایگان مشاهده نشود این دامنه به جای وبلاگ مورد نظر به یک صفحه‌ی تبلیغ ری‌دایرکت می‌شود.  در واقع هم شما مالک دامنه نیستید و تنها وبلاگ شما به صورت یک فریم موقتاً در دامنه‌ی tk. مورد استفاده نمایش داده می‌شود. تا مدت‌ها دامنه‌هایی که با پسوند tk. ثبت می‌شدند به استفاده برای فعالیت‌های آنلاین غیرقانونی معروف بودند و این برای اعتبار وبلاگ -که احتمالاً هدف اولیه‌ی تبدیل ساب‌دومین به دامنه‌ی اختصاصی بوده- در تناقض بود. بعد از مدتی هم که دست‌رس به وب‌سایت ثبت‌کننده‌ی این دامنه‌ها در ایران مسدود گردید.

اما راه منطقی و درست تبدیل وبلاگ به سایت این است که یک دامنه به نام خودتان ثبت کنید. چنان‌که گفتیم شما نیازی به ثبت فضای هاست ندارید. پس از تأیید مراحل ثبت دامنه کافی است DNS دامنه‌تان را روی نیم سرورهای سرویس وبلاگ‌نویسی مورد استفاده‌تان تنظیم کنید. در این صورت بازدیدکنندگان شما به جای مشاهده‌ی آدرس طولانی قبلی آدرس جدید شما را خواهند دید و نام سرویس وبلاگ‌نویسی از آدرس وبلاگ شما حذف می‌شود. این کار چند فرصت تازه در اختیار شما می‌گذارد:

– شما یک دامنه به نام خودتان دارید که رتبه‌بندی می‌شود، در آمارها دیده می‌شود و  حتی می‌تواند منبع  درآمدی برایتان باشد، بدون این‌که هزینه‌ی هاست پرداخته باشید.

– شما می‌توانید هر زمان که خواستید سرویس وبلاگ‌نویسی‌تان را تغییر دهید نام دامنه‌تان را روی هر سرویس وبلاگ‌نویسی دیگری نیز به همین ترتیب تنظیم کنید. کاربران شما را با نام دامنه‌تان می‌شاسند و شما به هیچ سرویس بلاگینگی مقید نیستید.

– شما می‌توانید در صورت تمایل یک فضای هاست برای خود تهیه کنید و با نصب سیستم مدیریت محتوا یا وبلاگ‌نویسی مطلوب خود (بهترین مثال وردپرس است) یک وبلاگ/وبسایت کاملاً مستقل داشته باشید.

– دامنه‌ای که ثبت کرده‌اید تا پایان دوره‌ی ثبت در اختیار شماست؛ چه از آن استفاده کنید و چه نکنید. شما دقیقاً می‌دانید کی باید دامنه‌تان را دوباره تمدید کنید و کسی نمی‌تواند آن را از دست‌تان بیرون بکشد.

–  حتی برای تنوع می‌توانید بیش از یک دامنه ثبت کنید و همه را به وبلاگ‌تان متصل کنید.

– نام قبلی وبلاگ شما در سرویس بلاگینگ مورد استفاده‌تان هم‌چنان در دست‌رس و قابل استفاده است. بازدیدکنندگان چه از نام قدیم و چه از نام جدید وبلاگ شما استفاده کنند می‌توانند به آن دست‌رس پیدا کنند.

به صرفه‌ترین انتخاب شما بعد از دامنه‌ی رایگان ثبت دامنه‌ های ملی (با پسوند ir.) است. این دامنه‌ها خوش‌بختانه قیمت مناسبی دارند و در بین کاربران داخل کشور محبوبیت زیادی هم دارند. انتخاب بعدی شما می‌تواند دامنه‌های عمومی معروفی مانند com. یا net. یا info. باشد. این دامنه‌ها شناخته شده‌اند و به وبلاگ شما وجهه‌ی بین‌المللی هم می‌دهند. هزینه‌ی آن‌ها هم برای ثبت یک‌ساله چندان بالا نیست.

تنظیم DNS

برای تغییر تنظیمات DNS کافی است پس از خرید دامنه وارد پنل کاربری دامنه‌ی خود که شرکت ثبت دامنه در اختیارتان گذاشته شوید و نیم سرورها را به نیم سرورهای سیستم بلاگینگ مورد نظرتان تغییر دهید. هم‌چنین در سرویس وبلاگ‌ساز باید بخش مربوط به امکان اتصال دامنه به وبلاگ را پیدا کنید و مشخصات دامنه‌تان را در آن وارد کنید. نیم سرورهای مشهورترین سرویس‌های وبلاگ‌نویسی به شرح زیر است.

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های بلاگفا (blogfa) به وب‌سایت:

در بخش مدیریت وبلاگ  در منوی «امکانات» گزینه‌ی «دیگر امکانات…» را و از آن‌جا «اتصال دامنه به وبلاگ» را انتخاب کنید. نام دامنه و مشخصات مالک آن را -که احتمالاً خودتان هستید- وارد کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS20.OURIRAN.NET
NS21.OURIRAN.NET

* برای اطلاع کامل از نحوه اتصال دامنه به وبلاگ در سیستم وبلاگدهی بلاگفا مطلب نحوه اتصال دامنه به وبلاگ را مطالعه کنید.

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های میهن بلاگ (mihanblog) به وب‌سایت:

در پنل وبلاگ‌تان در قسمت «دامین» گزینه‌ی «اتصال» را انتخاب کنید و نام دامنه‌تان را وارد کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS3.MIHANBLOG.COM
NS4.MIHANBLOG.COM

تبدیل وبلاگ‌های پرشین بلاگ  (persianblog) به وب‌سایت:

برای تبدیل وبلاگ به وب‌سایت در پرشین بلاگ باید علاوه بر خرید دامنه هاست هم خریداری کنید. پرشین بلاگ این امکان را به شما نمی‌دهد که نام دامنه‌ای را به ساب‌دومین پرشین بلاگ متصل کنید. شما فقط از پنل پرشین بلاگ برای نوشتن مطالب استفاده می‌کنید و سپس از طریق FTP آن‌ها را روی وب‌سایت/وبلاگ خود می‌فرستید. اگر شما هاست و دامنه هر دو را تهیه کرده‌اید چندان منطقی نیست مقید به پرشین بلاگ بمانید. بهتر است نرم‌افزار مدیریت وبلاگی مانند وردپرس را روی هاست‌تان نصب کنید و از آن رای وبلاگ‌نویسی استفاده کنید.

اگر هم‌چنان اصرار دارید از پنل پرشین بلاگ مطالب‌تان را ارسال کنید در بخش تنظیمات عمومی وبلاگ گزینه‌ی «اتصال وبلاگ به دامین شخصی» را انتخاب کنید و آدرس وب‌سایت و تنظیمات کاربری FTP ان را وارد کنید.

تبدیل وبلاگ‌های بلاگر(blogger) یا بلاگ اسپات (blogspot) به وب‌سایت:

وضعیت برای وبلاگ‌هایی که با بلاگر شرکت گوگل منتشر می‌شوند نیز همانند پرشین بلاگ است. برای اتصال دامنه‌تان به سرویس بلاگر باید در کنترل پنلی که شرکت هاستینگ در اختیارتان گذاشته A Record و CNAME را در تنظیمات DNS تغییر دهید.

CNAME: در تنظیمات زون‌های DNS خود یک زون رکورد (zone record) جدید از نوع CNAME ایجاد کنید. اگر قبلاً رکورد www دارید آن را پیش از ساخت رکورد CNAME حذف کنید. نام رکورد یا (در بعضی پنل‌ها Subdomain آن) را www انتخاب کنید. مقدار آن نیز باید ghs.google.com قرار دهید.

A Record (اختیاری – توصیه می‌شود):

اگر این تنظیم را انجام ندهید وقتی کاربری نام سایت شما را بدون www وارد می‌کند با پیغام خطا مواجه می‌شود و نمی‌تواند سایت‌تان را ببیند. اگر در لیست زون رکوردهایتان رکوردی از نوع A که نامی ندارد (در مواردی نام آن @ است) می‌بینید آن را حذف کنید. حالا یک رکورد جدید ایجاد کنید. نام رکورد (در بعضی پنل‌ها Subdomain آن) را خالی بگذارید یا (بسته به پنل‌تان) @ را انتخاب کنید. Type یا نوع رکورد باید A باشد و مقدار Host Name یا IP را باید یکی از IPهای ارایه شده توسط گوگل قرار دهید. از آن‌جا که این IPها چهار تا هستند این مرحله را باید ۴ بار و برای هر IP انجام دهید. در پایان چهار A Record با IPهای زیر خواهید داشت:

۲۱۶٫۲۳۹٫۳۲٫۲۱
۲۱۶٫۲۳۹٫۳۴٫۲۱
۲۱۶٫۲۳۹٫۳۶٫۲۱
۲۱۶٫۲۳۹٫۳۸٫۲۱

پس از این کار باید تنظیمات بلاگر خوذ را تغییر دهید. به پنل بلاگر خود وارد شوید و در تب «Settings» گزینه‌ی «Basic» را انتخاب کنید. در بخش «Publishing» روی لینک «Add a custom domain» و در کادر باز شده روی «Switch to advanced settings» کلیک کنید و نام دامنه‌تان را وارد کنید.

برخی پیش‌نهاد می‌کنند به جای خرید هاست پس از ثبت دامنه از سایت‌های واسط استفاده کنید. در این حالت تنظیمات CNAME و A Record را در سایت واسط انجام می‌دهید و سپس نیم سرورهایی را که از سایت واسط دریافت کرده‌اید در تنظیمات DNS در پنل کاربری دامنه‌تان وارد می‌کنید. قسمت تنظیمات در پنل بلاگر مثل قبل است. از جمله‌ی این سایت‌های واسط dnspark.com و zoneedit.com و incapsula.com را می‌توان نام برد.

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های رزبلاگ (rozblog) به وب‌سایت:

در پنل وبلاگ‌تان از برگه‌ی «تنظیمات» گزینه‌ی «اتصال دامنه به وبلاگ» را انتخاب کنید. مشخصات دامنه‌تان را (نام دامنه، مالک دامنه، تلفن، و آدرس ایمیل مالک دامنه را) در بخش «اتصال دامنه جدید» وارد کنید و روی دکمه‌ی «اتصال دامنه» کلیک کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS1.RZB.IR
NS2.RZB.IR

تآیید اتصال دامنه‌ی شما از طرف رزبلاگ ممکن است ت ۴۸ ساعت زمان ببرد. پس از تأیید اتصال فعال می‌گردد.

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های لوکس بلاگ (loxblog) به وب‌سایت:

 در پنل وبلاگ‌تان در قسمت «اتصال دامنه به وبلاگ» مشخصات دامنه‌تان را در بخش «اتصال دامنه جدید» وارد کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS1.MAHTARIN.COM
NS2.MAHTARIN.COM

دامنه‌ی شما باید توسط مدیر لوکس‌بلاگ تأیید شود.

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های ثامن بلاگ (samenblog) به وب‌سایت:

وارد پنل وبلاگ‌تان شود و از برگه‌ی «دیگر» که آخرین برگه در بالای صفحه است گزینه‌ی «اتصال دامنه» را انتخاب کنید. در کادر باز شده نام دامنه و ایمیل مالک دمنه را وارد کنید و روی دکمه‌ی «ذخیره» کلیک کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS1.SAMENBLOG.COM
NS2.SAMENBLOG.COM

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های بلاگ اسکای (blogsky) به وب‌سایت:

در پنل مدیریت وبلاگ‌تان به منوی «اتصال دامین به وبلاگ» بروید و نام دامنه‌تان را وارد کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS1.BLOGSKY.COM
NS2.BLOGSKY.COM

تنظیمات دامنه برای تبدیل وبلاگ‌های بلاگ وب (blogveb) به وب‌سایت:

در پنل مدیریت وبلاگ در بخش «امکانات» گزینه‌ی «دامین» را انتخاب کنید. در منوی باز شده «اتصال» را کلیک کنید و در کادر ظاهر شده نام دامنه‌تان را وارد کنید و روی دکمه‌ی «ذخیره»‌کلیک کنید.

نیم‌سرورهای زیر را باید در پنل کاربری دامنه تنظیم کنید:

NS1.BLOGVEB.COM
NS2.BLOGVEB.COM

ثبت دامنه آنلاین

برای خرید دامنه می‌توانید از سرویس ثبت دامنه آنلاین وب ثمین استفاده کنید. کلیه‌ی دامنه های بین‌المللی بلافاصله پس از ثبت فعال و قابل استفاده‌اند. دامنه های IR پس از ثبت باید مورد تأیید مرکز ثبت دامنه IR یا IRNIC برسند. این کار معمولاً در همان روز کاری یا اولین روز کاری بعدی انجام می‌شود. در هنگام ثبت دامنه نیم سرورهای سرویس وبلاگ‌دهی خود را مطابق راهنماهای بالا در قسمت نیم سرورهای دامنه وارد کنید. تنظیم نیم سرورهای وبلاگ روی دامنه پس از ثبت کامل دامنه نیز به سادگی از پنل مدیریت دامنه ممکن است. تغییر نیم سرورهای دامنه ممکن است چند ساعت به طول بینجامد. برای ثبت دامنه به بخش خدمات دامنه وب ثمین  مراجعه کنید. کلیه‌ی راهنمایی‌های لازم برای ثبت انواع دامنه‌ها در این صفحه در اختیار شما می‌باشد.

منبع : سایت طاها دومین

احتمالاً تا کنون اصطلاحات دامین Addon، ساب دومین، و دامین پارک شده به گوش‌تان خورده است. این‌ها همه امکاناتی هستند که سرویس‌دهنده‌ی هاست می‌تواند به عنوان امکانان اضافه روی فضای هاست خریداری شده در اختیار شما بگذارد. در این مطلب می‌خواهیم تفاوت‌های این سه نوع دامنه را به صورت ساده برای شما بیان کنیم.

Addon Domain

داشتن یک دامین addon بسیار شبیه داشتن یک وب‌سایت جداگانه است. دامنه‌ی addon به یک فولدر در فولدر wwwroot یا public_html اشاره می‌کند و فایل‌هایش در آن فولدر میزبانی خواهد شد. از این جهت دامین add-on دقیقاً یک ساب دومین یا زیردامنه است که نام دامین add-on روی آن پارک شده است.

دامنه‌ی addon باید از پیش ثبت شده باشد و نیم سرورهای آن باید با نیم سرورهای دامنه‌ی اصلی یکی باشد. به علاوه برای هر دامین addon که به حساب‌تان اضافه می‌کنید باید رکوردهای DNS جدا در حساب‌تان معرفی کنید. برای دست‌رس به addon domain سه راه وجود دارد:

  • به صورت مستقیم: www.addondomain.com
  • به صورت یک دایرکتوری روی دامنه‌ی اصلی: www.maindomain.com/addondomain
  • به صورت یک زیردامنه از دامنه‌ی اصلی: addondomain.maindomain.com

در هنگام دست‌رس به دامین add-on دقیقاً نام خود دامنه در نوار آدرس مرورگر دیده خواهد شد، در نتیجه دامنه addon مانند یک وب‌سایت مجزا عمل می‌کند. دامین addon با این‌که از همان فضای هاست و پهنای باند دامنه‌ی اصلی استفاده می‌کند، دارای دست‌رس FTP، ایمیل، و آمار وب مختص خود است و البته محتوای آن نیز می‌تواند کاملاً با دامنه‌ی اصلی متفاوت باشد. این دامنه از بیرون کاملاً شبیه یک وب‌سایت جداگانه است و بازدیدکننده‌ی عادی نمی‌تواند تشخیص دهد که با وب‌سایت دیگری هم‌زمان روی یک حساب هاستینگ قرار دارند.

ساب دومین/ زیردامنه (Sub-domain)

ساب دومین از همان دامنه‌ی موجود استفاده می‌کند و نام مخصوص خود را ندارد. در نتیجه برای استفاده از آن نیازی به ثبت نام دامنه نیست. همانند دامنه addon زیردامنه نیز به فولدری در داخل فولدر روت wwwroot یا public_html اشاره می‌کند. مثلاً اگر زیردامنه‌ی shop را روی دامنه‌ی اصلی ایجاد کنید کاربران برای دست‌رس به آن در مرورگر آدرس shop.maindomain.com را وارد خواهند کرد. معمولاً دست‌رس آنلاین به فضای ایمیل در سرویس‌های هاستینگ از طریق یک ساب دومین مانند mail.maindomain.com انجام می‌شود.

دامنه‌ی پارک شده (Parked Domain) یا آلیاس (Domain Alias)

دامین پارک شده یا آلیاس یا نام مستعار دامنه یک دامنه‌ی ثبت شده است که به یک دامنه‌ی موجود اشاره می‌کند. اگر مثلاً شما دامنه‌ی parkeddomain.com را ثبت کنید و آن را روی دامنه‌ی دیگری مانند maindomain.com پارک کنید، وقتی در مرورگر آدرس parkeddomain.com وارد شود اتصال به maindomain.om برقرار خواهد شد و چیزی که در نهایت در نوار آدرس مرورگر دیده خواهد شد عبن محتوای سایت اصلی است. معمولاً این کار را زمانی انجام می‌دهند که می‌خواهند نام دامنه را ثبت کنند و از‌ آن برای نمایش محتوای همان سایت اصلی استفاده کنند. در این حالت نیازی به خرید هاست مجزا نیست. به علاوه در مواردی اگر دو سایت روی دو سرویس جدا عیناً کپی هم باشند ممکن است از طرف جست‌جوگرها در رتبه‌بندی با جریمه مواجه شوند.

دامین پارک شده یا آلیاس از همان نیم سرورهای دامنه‌ی اصلی استفاده می‌کند. هر آدرس ایمیلی که تحت دامنه‌ی اصلی تعرف شود عیناً برای دامنه‌ی پارک شده نیز ایجاد می‌گردد و قابل استفاده است.

فوروارد کردن یا ریدایرکت کردن دامنه (Domain Forwarding یا Domain Redirection)

دومین فورواردینگ وقتی استفاده می‌شود که شما دو دامنه با دو هاست مجزا دارید ولی احتیاجی به طراحی دو سایت مجزا یا داشتن دو نام دامنه‌ی مجزا در نوار آدرس نمی‌بینید. از طریق کنترل پنل هاست دامنه‌ای که می‌خواهید آن را ریدایرکت کنید نام دامنه‌ی وب‌سایت اصلی‌تان یا آدرس صفحه‌ یا زیردامنه‌ای از آن وب‌سایت را که مایلید بازدیدکنندگان سایت فعلی ببینند به عنوان مقصد وارد می‌کنید. در این حالت وقتی در نوار آدرس مرورگر نام دامنه‌ی فوروارد شده وارد شود مرورگر به وب‌سایت اصلی وصل می‌شود و نام وب‌سایتی که در نوار آدرس دیده می شود نیز تغییر می‌کند و به maindomain.com یا یک صفحه یا زیردامنه از آن تبدیل می‌شود.

برای ریدایرکت کردن لزومی نارد هر دو دامنه دارای نیم سرورهای مشابه باشند، زیرا شما دو سرویس کاملاً مجزا را به یک‌دیگر متصل نموده‌اید و در واقع از یکی از فضاهای هاستینگی که خریداری کرده‌اید استفاده‌ی کامل نکرده‌اید. هر کدام از این دو دامنه سرویس ایمیل و FTP مستقل خود را دارند.

منبع : سایت طاها دومین